Nederlandse rechters zijn zich steeds bewuster van mogelijke fouten, bijvoorbeeld van een verkeerde beoordeling van het bewijsmateriaal. Dat zegt wetenschapsfilosoof Ton Derksen, schrijver van het deze week verschenen boek 'Leugens over Louwes', een kritische analyse van de geruchtmakende Deventer moordzaak.
Volgens Derksen, die eerder een invloedrijk boek schreef over de zaak Lucia de B., is de Deventer moordzaak een opeenstapeling van fouten. Daardoor zouden diverse rechters ten onrechte hebben geoordeeld dat verdachte Ernest Louwes schuldig was aan de moord op een 60-jarige weduwe. Vooral het DNA-bewijsmateriaal speelde een misleidende rol: dit was in eerste instantie zo overtuigend dat volgens Derksen zowel politie, OM als rechters ten prooi vielen aan ‘de verleiding van het Hogere Goed’. Derksen: "Dit is het psychologisch mechanisme dat je, ook als rechter, wordt meegesleept door de hogere overtuiging dat iemand schuldig is. Daar ga je dan al het andere bewijsmateriaal op afstemmen, ook al spreekt het deze overtuiging juist tegen."
Vertrouwen in rechters
Positief vindt Derksen dat steeds meer rechters openstaan voor kritiek op hun eigen werkwijze. "Ze herkennen zichzelf regelmatig in mechanismen die ik en anderen beschrijven. Ik heb veel rechters gesproken en ik heb nog geen rechter ontmoet in wie ik geen vertrouwen heb: ze komen mij volstrekt integer over." Het gaat er vooral om dat rechters kritischer tegenover het OM en de deskundigen gaan staan, stelt Derksen. En die trend signaleert hij ook vaker. "Je ziet bijvoorbeeld dat er meer vrijspraken komen. Er wordt dan snel geroepen dat rechters hun rug niet recht houden. Maar dat doen ze dan juist wel: als het bewijsmateriaal twijfelachtig is, moet je durven om voor vrijspraak te kiezen."
Voor meer informatie zie http://www.isvw.nl/nl/leugens-over-louwes/