DCSIMG

 

Hoger beroep

Pagina-inhoud

Wie het niet eens is met een uitspraak of beslissing van een rechter kan in hoger beroep. Dat betekent dat de rechters van een gerechtshof nog eens naar de zaak kijken en uitspraak doen.  Elk soort zaak kent zijn eigen procesregels.

Daarnaast behandelen alle hoven klachten over het niet-vervolgen van een strafbaar feit. Dit is een procedure waarbij een direct belanghebbende, bijvoorbeeld een slachtoffer, zich kan beklagen over de beslissing van het Openbaar Ministerie om geen vervolging in te stellen. 

Hoe werken de gerechtshoven?

In Nederland zijn er vier gerechtshoven met ieder hun eigen werkgebied. Deze bevinden zich in Amsterdam, Arnhem-Leeuwarden, Den Haag, ’s-Hertogenbosch. Het werkgebied van een gerechtshof heet ressort. Elk ressort is verdeeld in een aantal arrondissementen (werkgebied van een rechtbank).

Het gerechtshof bekijkt de zaken van de rechtbank opnieuw. Meestal behandelt het gerechtshof de zaak met drie rechters. Dit wordt een meervoudige behandeling genoemd. Als de zaken door één rechter worden behandeld heet dit een enkelvoudige behandeling.

Bij het gerechtshof heten rechters raadsheren, ook als het vrouwelijke rechters zijn. De beslissingen van het gerechtshof worden arresten of beschikkingen genoemd en in belastingzaken heten ze uitspraken.
De gerechtshoven behandelen diverse zaken in hoger beroep. Elke procedure kent zijn eigen regels.

Hoger beroep in een bestuurszaak

Er bestaan speciale gerechten voor de behandeling van het hoger beroep in bestuurszaken. Afhankelijke van de soort zaak wordt het hoger beroep behandeld door één van de volgende rechtscolleges. In de uitspraak staat bij welke rechter en binnen welke termijn dat moet gebeuren.