Op de rol: 'Mijn lieve moeder is op straat gestorven - alleen'

Dit is een afdruk van een pagina op Rechtspraak.nl. Kijk voor de meest actuele informatie op Rechtspraak.nl (http://www.rechtspraak.nl). Deze pagina is geprint op 01-01-1970.

Skip Navigation LinksRechtbank Midden-Nederland > Nieuws > Op de rol: 'Mijn lieve moeder is op straat gestorven - alleen'
Utrecht, 09 februari 2017

De doodsschreeuw van de fietsster gaat op die zomerdag in Zeist ‘door merg en been’. Rudolf (53) zet zijn vrachtwagen aan de kant om te kijken wat er aan de hand is. Hij heeft niets gemerkt, maar in zijn rechterspiegel heeft hij wel ‘iets’ op de weg zien liggen. Bij de rotonde op de Schaerweijdelaan ligt het ontzielde lichaam van een 74-jarige vrouw. Ze is onder de rechterwielen van zijn 10-tonner gevallen. Echtgenoot en dochter identificeren de fietsster later aan de hand van haar horloge en verlovingsring. ‘Wij konden haar niet meer zien en niet meer vasthouden omdat ze te verwond was. Haar gekwetste handen zijn het enige en het laatste dat wij van haar hebben gezien. Mijn lieve moeder is op straat gestorven – alleen’, zal haar dochter zeggen in een hartbrekende verklaring.

Fietsstraat

Waarom het op 5 juli 2016 zo vreselijk misliep bij de rotonde in Zeist wordt vanmiddag uitgezocht door de meervoudige strafkamer in Utrecht, maar 1 ding staat nu al vast: er zijn louter verliezers, aldus officier van justitie Laurens Linssen. Die zouden er volgens hem niet zijn geweest als Rudolf bij de rotonde zijn verstand had gebruikt en op de borden had gelet: een bord dat zegt dat er niet harder dan 30 km/u gereden mag worden, en een niet alledaags bord met de waarschuwing: ‘Fietsstraat. Auto te gast.’ Auto’s moeten daar niet proberen fietsers te passeren. Dit bord, dat overigens geen juridische status heeft, staat er niet voor niets. Want sinds de komst van de rotonde op de kruising van de Schaerweijdelaan en de Oude Arnhemseweg rijden de fietsers op een taps toelopende weg samen met de auto’s de rotonde op. Op de rotonde rijden ze vervolgens gezamenlijk op de weg.

Tak

‘Hoe vaak rijdt u daar?’ wil voorzitter Anton Schotman van de meervoudige kamer van Rudolf weten. ‘Gemiddeld 1 keer in de week’, antwoordt de vrachtwagenchauffeur. ‘Heeft u het waarschuwingsbord gezien?’ Dat heeft Rudolf niet. ‘Hebt u dat bord nóóit gezien?’ ‘Ik heb het nog nooit gezien.’ Hij had het bord ook niet kunnen zien, want er hing er een tak voor, zegt Rudolf. Die tak hing er nog toen hij daags na het ongeluk ging kijken bij de rotonde. ‘En een paar dagen later had de gemeente de tak gesnoeid’. Onzin, meent officier van justitie Linssen. ‘Op foto’s van voor het ongeluk is nergens een tak te bekennen. Niet in de winter en niet in de zomer.’ De foto’s gaan van hand tot hand. Ook de rechters zien geen tak voor het waarschuwingsbord hangen.

Botsing

3 fietsers, de 74-jarige fietsster in het midden, rijden op die noodlottige dinsdag in juli achter elkaar, als Rudolf met zijn vrachtwagen het drietal op de Schaerweijdelaan voor de rotonde passeert ‘Ik heb de fietsers op het brede stuk van de straat in mijn beleving gepasseerd. Later passeerden zij mij weer aan de rechterkant. Er is geen botsing geweest’, zegt Rudolf kalm. Dat de fietsers de vrachtwagen voor de rotonde rechts hebben gepasseerd, blijkt volgens de officier niet uit de getuigenverklaringen. Rudolf heeft de fietsers voor de rotonde in levensgevaar gebracht door ze af te snijden, meent hij. De voorste fietsster had zich zo in het nauw gedreven gevoeld, dat ze afstapte en in een perkje ging staan. De vrouw van 74 was niet zo fortuinlijk; zij slingerde, viel om en belandde onder de wielen van de vrachtwagen.

Hart

Voordat haar dochter het woord krijgt, wil officier van justitie Laurens Linssen weten waarom Rudolf zo ijzig kalm is. ‘U zit hier nors met uw armen over elkaar en u straalt uit: aan mij ligt het niet. Bent u boos omdat u zich hier als beroepschauffeur moet verantwoorden voor iets dat misschien iedereen kan overkomen?’ ‘Ja, dit kan iedereen overkomen’, antwoordt Rudolf, ‘maar verder ziet u het verkeerd. Ik ben van de generatie dat een man niet huilt, maar ik leef erg mee met de familie. Ik heb ook contact opgenomen met de familie en ben een uur bij ze op bezoek geweest.’ Ook bij de dochter van de overleden fietsster. Zij staat op en zegt: ‘Met de mooiste woorden van de wereld kan ik niet overbrengen wat het verlies van mijn moeder voor ons betekent. Mijn vader is nu alleen in een leeg huis en met een vol hart. Mijn moeder was de allerliefste. Ze waren een prachtig stel. Ze waren niet alleen aan elkaar verknocht, ze waren ook tot in hun diepste wezen in elkaar verknoopt. Wij zullen moeten herontdekken wie wij zijn zonder onze moeder.’ De zaal is muisstil en blijft dat lang. Rechter Anton Schotman pakt de draad langzaam op. ‘Het is heel raar dat we nu moeten terugkeren naar de strafzaak. Ook voor de rechtbank is dat een merkwaardige overgang.’

Vreselijk

Rudolf heeft door zijn rijgedrag de val en de dood van de fietsster op de Zeister rotonde veroorzaakt, zegt officier van justitie Linssen als hij zijn strafeis formuleert. Rudolf reed te hard en sneed de fietsers. Hij is ‘aanmerkelijk onvoorzichtig’ geweest en daarbij past volgens de officier een werkstraf van 240 uur en een rijontzegging van 12 maanden, waarvan 9 voorwaardelijk. Rudolfs raadsvrouw Anne Beuwer meent dat de dood van de fietsster hem niet te verwijten valt. ‘Er is een vreselijk ongeluk gebeurd, maar mijn cliënt ontkent dat hij onvoorzichtig is geweest. Hij is een verantwoordelijke en oplettende chauffeur met veel ervaring. Hij was ervan overtuigd dat hij de fietsers had ingehaald.’ Het politierapport maakt volgens advocate Beuwer niet duidelijk waarom de fietsster slingerde. ‘Er was geen aanleiding om te schrikken van de vrachtwagen. Er was voldoende ruimte. De fietssuggestiestrook is smal, maar niet té smal.’ Dat de fietsster slingerde en viel, zou volgens Rudolfs advocate te maken kunnen hebben met de duizeligheidsklachten waarmee het slachtoffer een paar jaar geleden kampte. Rudolf was niet onzorgvuldig, hij verdient geen straf. En zeker geen ontzegging van de rijbevoegdheid, want wat kan een vrachtwagenchauffeur zonder rijbewijs?

Verdriet

Daar denkt de rechtbank op 9 februari anders over. Rudolf wordt niet alleen veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur, hij krijgt ook een rijontzegging van 12 maanden, waarvan 9 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar. Volgens de rechtbank heeft Rudolf  ‘aanmerkelijk onvoorzichtig’ gereden, waardoor hij een verkeersongeval heeft veroorzaakt. Hij had met zijn vrachtwagen achter de fietsers moeten blijven, ‘waartoe hij ook expliciet werd opgeroepen door middel van het verkeersbord.’ Rudolf had dit bord ‘kunnen en moeten zien.' Voor de stelling dat de fietsster door duizeligheid ten val is gekomen, is volgens de rechtbank geen steun te vinden in het dossier. In haar oordeel komt de rechtbank ook terug op de verklaring die de dochter van de overleden fietsster voorlas. ‘Een echtgenote, een moeder, een oma, nog midden in het leven, verliest haar leven. Velen zijn door haar plotselinge dood in diep verdriet gedompeld en missen haar nog elke dag.’

Uitspraken

Meest gelezen berichten