Op de rol: 'Ik weet niet hoe ik hieruit moet komen'

Dit is een afdruk van een pagina op Rechtspraak.nl. Kijk voor de meest actuele informatie op Rechtspraak.nl (http://www.rechtspraak.nl). Deze pagina is geprint op 01-01-1970.

Skip Navigation LinksRechtbank Noord-Holland > Nieuws > Op de rol: 'Ik weet niet hoe ik hieruit moet komen'
Schiphol, 16 maart 2016

‘Eigenlijk is het oneerlijk dat mij wordt gevraagd om rekening te houden met uw persoonlijke omstandigheden, terwijl u dat zelf had moeten doen’, zegt politierechter Francke tegen Stephanie* die eerder in zaal A van het gerechtsgebouw bij Schiphol in tranen is uitgebarsten.

Haar bestaan is een janboel. Ze zit nu 2 weken in voorarrest in het Justitieel Complex Schiphol en raadsman Gerald Roethof heeft haar vast verteld dat hij zijn best zal doen, maar dat het er meer kunnen worden. In de 2 zittingen hiervoor heeft de politierechter fikse gevangenisstraffen uitgedeeld voor cocaïnesmokkel en in beide gevallen gevangenhouding bevolen.

Bedot

Stephanie (31) landde op 19 februari met de 747 uit Paramaribo op Schiphol en bleek bij controle door de Marechaussee 13 bolletjes te hebben ingeslikt en 1 grote te hebben ingeduwd. ‘Klopt, hè?’ zegt de politierechter. Stephanie had al bekend. De bodyscan sprak boekdelen. De 14 bolletjes bevatten in totaal 300 gram cocaïne. Dat wist Stephanie niet, maar ze wist wel wat ze ervoor zou vangen: 10 duizend euro. ‘Dat is erg veel. U bent niet alleen gebruikt als koerier maar ook bedot, want dat krijgt u er van zijn levensdagen niet voor’, weet politierechter Ria Francke uit ervaring.

Water

Moeder en kond gaan door detectiepoort, beamte kijkt op monitor

Schulden, zo memoreert de politierechter, nopen mensen dikwijls om de rol van drugskoerier op zich te nemen. ‘Er zijn veel schulden, hè? 36 duizend euro, schat ik?’ Het is meer, snottert Stephanie. ‘Ik weet niet hoe ik hieruit moet komen. Het is gewoon te veel.’ ‘Ik zag dat u katvanger was. Dan kunt u de verkeersboetes betalen. 50 duizend?’ Stephanie schudt snikkend haar hoofd. ‘Nog meer?’ Ze staat voor 70 duizend euro in het rood. ‘Dat is veel. Hebt u regelingen getroffen voor die schulden?’ Stephanie leeft van de bijstand en betaalt het CJIB maandelijks 75 euro. ‘Dan kan ik gewoon op straat lopen en word ik niet aangehouden.’ ‘U hebt een kind, begrijp ik. Dan gaan de meeste mensen huilen. Het is niet mijn bedoeling om u overstuur te maken. Haal even rustig adem en neem een slokje water.’ ‘Ik heb alleen hem nog’, snikt zijn moeder. Het jongetje is 4, behoeft medische zorg en woont nu bij zijn tante want vader nam al vroeg de benen.

Risico

De reclassering heeft ook met Stephanie gesproken over haar jeugd, schulden, winkeldiefstallen, zoontje en werk in de bejaardenzorg. Ze adviseren een deels voorwaardelijke gevangenisstraf. Stephanie zou ook een cognitieve vaardigheidstraining moeten volgen en verplicht moeten meewerken aan schuldhulpverlening. Een goed advies, meent officier van justitie Daan Smits. ‘Ik zie dat mevrouw erg emotioneel is, maar ik wil wel benadrukken dat ze een ernstig strafbaar feit heeft gepleegd. Drugs zorgen voor verslaving, overlast en criminaliteit. Verdachte heeft daar een rolletje in willen spelen. Ik vind het opmerkelijk dat ze zo’n risico heeft genomen. Niet alleen voor haar eigen gezondheid, maar ook voor haar zoontje.’ Hij eist 4 maanden gevangenisstraf, waarvan 1 maand voorwaardelijk, met aftrek van voorarrest, en begeleiding door de reclassering. En Stephanie moet direct weer de cel in.

Lijstjes

‘Waarom kijkt de officier van justitie alleen naar richtlijnen en oriëntatiepunten? Hij doet daarmee de verdachte en het recht tekort’, bepleit raadsman Roethof. ‘Je kunt de rasopportunist die een dure auto wil kopen en cocaïne smokkelt toch niet vergelijken met een vrouw met enorme problemen? Mijn vraag is te kijken naar de persoon van de verdachte en naar haar problemen. Zijn mijn cliënte en de samenleving gediend bij nog zo’n lange gevangenisstraf? Absoluut niet. Waarom is het OM op Schiphol zo fel tegen werkstraffen? Wettelijk is er geen beletsel. Laat haar iets doen voor de samenleving en herenig haar met haar zoontje. Ze heeft lang genoeg vastgezeten.’ Waarom officier van justitie Smits geen werkstraf eist? Omdat ‘er dan nog meer bolletjesslikkers naar Schiphol komen.’

Lijf

Voordat politierechter Francke vertelt wat zij van een werkstraf vindt, houdt ze een korte ‘preek’. ‘U hebt uw leven gewaagd door in allerlei openingen bolletjes te stoppen. Dat gaat weleens mis. En dan heeft uw zoontje geen moeder meer. We willen die drugs hier niet hebben. Mensen raken eraan verslaafd. Sommigen hebben het geld voor cocaïne, maar anderen gaan stelen en plegen roofovervallen. De drugs komen hiernaartoe en het geld wordt de andere kant op gesmokkeld. Smokkelaars stoppen het in hun lijf, 300 duizend euro in een chador – ik heb het allemaal zien langskomen.’

Werkstraf

Stephanie is strafbaar, dat lijdt geen twijfel, maar haar persoonlijke omstandigheden doen er wel toe.  ‘Hoewel uw gedrag niet onbestraft kan blijven’, waarschuwt politierechter Ria Francke. ‘Ik heb goed geluisterd en het dossier gelezen. Ik zit letterlijk en figuurlijk in het midden. De officier van justitie en de raadsman hebben allebei een beetje gelijk. We hebben terecht richtlijnen, maar we moeten wel op maat straffen. U krijgt een gevangenisstraf van 134 dagen, waarvan 120 voorwaardelijk, met aftrek van de 14 dagen die u hebt vastgezeten. U gaat zich houden aan alle aanwijzingen van de reclassering en u krijgt een werkstraf van 200 uur. De vordering gevangenhouding wijs ik af.’ Spullen uit de cel halen, papierwerk afhandelen en snel naar huis.

* Om reden van privacy gefingeerde voornaam.

Uitspraken

Meest gelezen berichten