Hoe (on)zichtbaar zou een rechter moeten zijn?
Prijsuitreiking Essaywedstrijd #WvdR 2018
De essaywedstrijd voor studenten, georganiseerd door rechtbank Gelderland, heeft 30 essays binnengekregen. En de schrijvers hadden over de wenselijkheid van een zichtbare- of onzichtbare rechter nogal uiteenlopende maar inspirerende gedachten. Opvallend was dat de winnaars in hun essay over het onderwerp erg originele invalshoeken hebben laten zien. De top 3 heeft een door hen opgegeven stagedag bij de rechtbank Gelderland gewonnen.
Mediacultuur en moed
Zo schreef Kim Heesterbeek haar essay (pdf, 157 KB) over de vraag of een rechter zich moet uitleveren aan de heersende mediacultuur of dat hij zich moet onderscheiden door bewust onzichtbaar te blijven. Zij won daarmee de derde prijs: de door haar gekozen stage om mee te lopen met een civiele rechter. Ruben Aksay, de tweede-prijs winnaar, schreef zijn essay (pdf, 120 KB) over de (straf)rechter met overtuiging; dat recht spreken vaak ook een kwestie van moedig zijn is. Ruben gaat als prijs een dag meelopen met een bestuursrechter.
Empathie en compassie
Maar de eerste prijs ging uiteindelijk naar Sven van der Klaauw voor 'Vrij van mededogen?'. Hij pleit daarin vooral voor empathische rechtspraak en laat ook zien hoe compassie als instrument van een rechter voor positieve zichtbaarheid kan zorgen. Met zijn essay wint Sven niet alleen de door hem gekozen stage (een dag meelopen met een rechter-commissaris) maar ook een geldbedrag van 750,00 euro, beschikbaar gesteld door de Radboud Universiteit Nijmegen en een publicatie van zijn essay.
Zie ook eerder berichten over:
De jury