De ex van de man had hem beloofd dat zij de relatie met het slachtoffer die dag zou beëindigen. Om te controleren of zij deze belofte nakwam, postte hij bij haar woning. Toen de man zag dat, behalve zijn ex en dochter, ook het slachtoffer de woning binnenging, knapte er iets bij hem. De man wilde, desnoods ten koste van zijn eigen leven, voorkomen dat het drugs- en alcoholverslaafde slachtoffer in de woning sliep waar ook zijn dochtertje was. De man bonkte hard op de voordeur, doorzocht - met een mes in zijn handen - de woning en ging uiteindelijk de tuin in. Daar had het slachtoffer zich verschuild. Toen de man het slachtoffer zag, stak hij hem neer. Het slachtoffer overleed nog dezelfde nacht in het ziekenhuis.

De rechtbank vindt dat er geen bewijs is voor voorbedachte raad en dus ook niet voor moord. Dit komt omdat niet duidelijk is of de man genoeg tijd en gelegenheid heeft gehad om rustig na te denken over zijn besluit om het slachtoffer te doden en over wat dat zou betekenen. Ook is het volgens de rechtbank niet aannemelijk geworden dat de man zich moest verdedigen tegen het slachtoffer. Ook niet dat de man zich daarin vergist heeft.