Celstraf voor aanranden minderjarige meisjes

Seksuele handelingen

De verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. heeft vier minderjarige meisjes meerdere keren aangerand door hen plotseling te betasten op verschillende plekken van hun lichaam. Twee van de meisjes waren op die momenten aan de zorg van de man toevertrouwd. Ten aanzien van het vijfde meisje heeft de verdachte zich meermalen schuldig gemaakt aan het plegen van ontuchtige handelingen door haar op verschillende plekken van haar lichaam te betasten, terwijl zij ook aan de zorg van de man toevertrouwd was. Vier van de meisjes kwamen bij hem thuis, omdat zij bevriend waren met de minderjarige dochter van de verdachte.

Bewijsconstructie

Bij twee van de vijf meisjes is steunbewijs voorhanden in de vorm van (een) disclosure-getuige(n). Dit is een persoon aan wie het slachtoffer als één van de eersten heeft verteld wat hem of haar is overkomen en - bijvoorbeeld - ziet dat het slachtoffer, kort na het vermeende handelen door de verdachte, geëmotioneerd is. Ten aanzien van de andere drie meisjes komt de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. middels schakelbewijs tot wettig en overtuigend bewijs. De rechtbank is van oordeel dat er sprake is van een herkenbaar en gelijksoortig handelen van verdachte. De overeenkomsten in de verschillende verklaringen bevestigen immers de geschetste context en de werkwijze van de verdachte. De verklaringen in de verschillende zaken kunnen daarmee over en weer gebruikt worden als bewijs. 

Strafoplegging

De rechtbank neemt het de man kwalijk dat hij op ernstige wijze de lichamelijke integriteit van de nog jonge slachtoffers heeft geschonden. Het is een feit van algemene bekendheid dat zulk handelen vaak langdurige en ernstige schade kan toebrengen aan de geestelijke gezondheid van het slachtoffer en diens normale en gezonde seksuele ontwikkeling. Gelet op de aard en ernst van de bewezenverklaarde feiten in combinatie met het feit dat verdachte op geen enkele wijze verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn handelen, veroordeelt de rechtbank de man tot een gevangenisstraf van 24 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. Een proeftijdDe rechter kan iemand tot een voorwaardelijke straf veroordelen. De straf wordt dan niet uitgevoerd, mits de verdachte zich gedurende een bepaalde periode, de proeftijd, aan een aantal afspraken houdt en niet opnieuw in de fout gaat. Deze voorwaarden zijn door de rechter in zijn vonnis opgelegd. van langere duur met voorwaarden acht de rechtbank noodzakelijk. De man zal zich onder andere bij de reclasseringInstelling die het herintreden in de maatschappij van veroordeelden wil bevorderen. Geeft ook voorlichting aan de rechter over de persoon van de verdachte. moeten melden en moeten meewerken aan onderzoeken.