Na een melding van bezorgde familieleden vond de politie het stoffelijk overschot van de 84-jarige vrouw in haar woning in Oss. Op basis van aangetroffen bloedsporen werd de verdachte een dag later aangehouden. Hij heeft bekend dat hij zijn moeder om het leven bracht. Volgens de verdediging was hij dit niet van plan en was er dus sprake van - het juridisch minder zware - doodslag en dus niet van moord.

De rechtbank oordeelt dat de verdachte wel degelijk met een vooropgezet plan zijn moeder om het leven bracht en leidt dit af uit zijn gedragingen voorafgaand aan de moord. Hij stond in de nacht van 15 op 16 augustus 2024  rond middernacht op, pakte een pet, handschoenen en een groot mes uit zijn woning en reed naar zijn moeder. Toen hij er halverwege de weg naar zijn moeder achter kwam dat hij haar huissleutel was vergeten, keerde de verdachte terug naar zijn appartement om vervolgens met de huissleutel op zak opnieuw te vertrekken. Vlak voordat hij bij de woning van zijn moeder was, deed hij zijn “vermomming" aan. Vervolgens heeft hij met de huissleutel van zijn moeder de deur opengemaakt en haar in de slaapkamer zevenmaal gestoken.

De rechtbank gaat er vanuit dat de verdachte op zijn laatst op het moment dat hij 's nachts opstond en spullen ging verzamelen in zijn woning, het plan heeft opgevat om zijn moeder van het leven te beroven. Op alle  momenten nadien had de verdachte de mogelijkheid om af te zien van zijn plan. De rechtbank oordeelt dat de verdachte er willens en wetens voor koos om zijn moeder om het leven te brengen.

De rechtbank gaat niet mee in het alternatieve scenario dat de verdachte tijdens de behandeling van zijn strafzaak heeft gegeven. Hij zei dat hij de kluis van zijn moeder wilde stelen en het mes had meegenomen om zijn moeder zo nodig te bedreigen. Pas in de woning zou hij het besluit hebben genomen om zijn moeder te doden, toen zij wakker bleek te zijn. De rechtbank kan dit scenario niet rijmen met de eigen verklaring van de verdachte dat hij direct, zonder dat er een woord is gewisseld, op zijn moeder begon in te steken toen hij haar in de slaapkamer zag. Ook is het niet logisch dat de verdachte een mes nodig had om zijn hoogbejaarde moeder te bedreigen. Hij had haar eenvoudig kunnen overmeesteren zonder mes. Daarbij komt dat dit scenario haaks staat op zijn ándere verklaring, namelijk dat hij 'in een waas' (vanwege het afbouwen van medicatie) zou hebben gehandeld.

Volgens de rechtbank ging het om een koelbloedige actie. De verdachte probeerde na de moord ook nog geld uit de kluis van zijn moeder te halen, maar omdat hij de sleutel niet kon vinden en de kluis niet kon meenemen, ging hij met lege handen naar huis. Verder verduisterde de verdachte vlak voor de moord tienduizenden euro's uit het bezit van zijn moeder. Hij was de enige die naast haar toegang had tot de bankrekening waarop dit geld stond, zoals hij ook de enige was aan wie zijn moeder haar huissleutel toevertrouwde. De verdachte maakte misbruik van dit vertrouwen.

Alhoewel uit alles blijkt dat de verdachte uit was op het geld van zijn moeder, is het niet duidelijk of dit ook de reden was van de moord. De rechtbank rekent het de man aan dat hij de nabestaanden geen antwoord geeft op de vraag waarom hij tot zijn daad kwam. Deze houding vergroot het leed van zijn familie des te meer.

Uit het handelen van de verdachte blijkt een ultiem gebrek aan respect voor het leven van zijn moeder. De gruwelijkheid van zijn gedrag laat zich moeilijk vangen in woorden. De nabestaanden is enorm en onherstelbaar verdriet aangedaan. Zij zullen hun moeder, oma en overgrootmoeder moeten missen en moeten leven met het feit dat een familielid hiervoor verantwoordelijk is. Al met al vindt de rechtbank een celstraf van twintig jaar op zijn plaats. Daarnaast moet de verdachte een schadevergoeding van ruim 100.000 euro aan zijn zus betalen.