Mallorca-zaak: cel- en taakstraffen voor openlijk geweld, vrijspraak voor doodslag

De verdachten hebben zich in de nacht van 14 juli 2021 schuldig gemaakt aan zinloos en excessief uitgaansgeweld. Zij gedroegen zich, de één meer dan de ander, enorm agressief en gewelddadig. Slachtoffers werden een speelbal van het geweld. De verdachten bleven soms doorgaan totdat slachtoffers buiten bewustzijn raakten. Al deze geweldshandelingen werden meestal gedaan met overmacht van meerdere personen. Alle verdachten hebben door hun handelen bijgedragen aan een situatie waarin het op een dramatische wijze uit de hand is gelopen. Voor het gepleegde geweld bestaat geen enkele rechtvaardiging.
 
Ondanks het uitvoerige onderzoek door de Spaanse en de Nederlandse autoriteiten, is niet voldoende duidelijk geworden wat er precies is gebeurd met Carlo. Het hof realiseert zich dat het voor de nabestaanden van Carlo zeer teleurstellend zal zijn dat het hof niet heeft kunnen vaststellen wie strafrechtelijk verantwoordelijk is voor de dood van Carlo.

Getuigenverklaringen

Als het gaat om de dood van Carlo, vindt het hof dat de afgelegde getuigenverklaringen onvoldoende specifiek en onvoldoende consistent zijn voor het vaststellen van het daderschap van verdachten.
Dat geldt ook als het gaat om de waargenomen geweldshandelingen. De getuigenverklaringen moeten gelet op de manier en de momenten waarop die tot stand zijn gekomen, met behoedzaamheid worden bekeken. De getuigenverklaringen kunnen alleen aan een bewezenverklaring bijdragen als er voldoende ander bewijsEen document of stuk dat een standpunt ondersteunt. is.

DNA

Volgens het hof kan het DNA-spoor van Carlo op de schoen van S. B. niet zonder meer als daderspoor worden aangeduid. De aard van het DNA is niet vastgesteld. Het kan gaan om bloed, huidepitheel of speeksel. De aangetroffen hoeveelheid is bovendien heel klein. Er zijn verschillende manieren denkbaar waarop het DNA-spoor op de schoen terecht kan zijn gekomen.

Geen steunbewijs

Ook andere getuigenverklaringen en het onderzoek van de politie leveren niet het bewijs op dat nodig is voor een veroordeling voor het dodelijk geweld op Carlo. Daarom kan het hof niet wettig en overtuigend vaststellen wie zich hieraan schuldig heeft gemaakt.

Volwassenenstrafrecht

Alle verdachten zijn berecht volgens het volwassenenstrafrecht. In de aard en intensiteit van de feiten en in de personen van de verdachten vindt het hof onvoldoende aanleiding om een of meer verdachten volgens het jeugdstrafrechtStrafrecht voor jongeren tussen de 12 en 18 jaar. Kinderen jonger dan 12 jaar kunnen niet strafrechtelijk worden vervolgd. Bij het jeugdstrafrecht vinden zittingen achter gesloten deuren plaats. De leeftijdsgrenzen kunnen variëren. 16- en 17-jarigen kunnen volgens de regels van het volwassenenstrafrecht worden berecht als de ernst van het delict, hun persoonlijkheid of de omstandigheden waaronder het feit is begaan daar aanleiding voor geeft. Jongeren van 18 tot 23 jaar kunnen op grond van hun persoonlijkheid volgens de regels van het jeugdstrafrecht berecht worden. De rechter bepaalt welk recht van toepassing is. te berechten.

Uitgangspunten voor de straffen

Het hof vindt het belangrijk dat gelijke gevallen gelijk worden behandeld, ook als het om straffen gaat. Daarom heeft het hof de landelijk afgesproken oriëntatiepunten (LOVS) voor openlijk geweld als uitgangspunt genomen. Dat is voor een first offender 120 uur taakstrafWerkstraf.

De meeste verdachten krijgen vandaag hogere straffen dan dit uitgangspunt vanwege de mate van geweld, het aantal slachtoffers en de rol van de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld.. Bij het bepalen van de straffen heeft het hof ook gekeken naar straffen die zijn opgelegd in vergelijkbare zaken.

Bij de Mallorca-zaak betekent dit dat de verdachten waarvan de voorlopige hechtenisVerzamelnaam voor de begrippen bewaring, gevangenhouding en gevangenneming. is geschorst of die op vrije voeten zijn, niet opnieuw gedetineerd raken. S. B. blijft als enige verdachte wel gedetineerd. Hij wordt veroordeeld voor twee keer poging doodslag en twee keer openlijk geweld in vereniging met de andere verdachten.

Schadevergoeding

Het hof wijst de vorderingen tot schadevergoeding, op enkele posten na, toe. De verdachten moeten die samen voldoen aan de slachtoffers en aan de nabestaanden van Carlo. Bij elkaar gaat het om ruim 330.000 euro.

Het geheim van Mallorca

Het Openbaar MinisterieValt onder het ministerie van Justitie. Geeft leiding aan het opsporingsonderzoek van de politie en vervolgt de verdachten. verwijt alle verdachten dat zij geen antwoord geven op de vraag wat er met Carlo is gebeurd. In de media en ook ter zitting is gesproken over ‘het geheim van Mallorca’. Betrokkenen, verdachten en veroordeelden, zouden meer weten over de dood van Carlo dan zij vertellen. Dát dit het geval is, kan niet voor de verdachten worden vastgesteld. Alleen al daarom speelt dit geen rol bij de strafoplegging. Daarvoor is alleen bepalend - en kan ook alleen maar bepalend zijn - wat bewezen is verklaard.

Publieke opinie

Het hof heeft acht geslagen op de extreem indringende wijze waarop verschillende (social) media met deze zaak zijn omgegaan. Op het internet zijn portretten, berichten, reacties en de volledige naamgegevens van verdachten veelvuldig gedeeld. Door de publieke opinie zijn sommige verdachten neergezet als daders van het overlijden van Carlo. Een feit waarvoor nu geen veroordeling volgt. Deze informatie kan, ook als het niet klopt, niet of nauwelijks uitgewist worden. Gelet op de omvang en intensiteit van deze uitingen die in deze zaak zó uitzonderlijk zijn, en veel verder gaan dan waar een verdachte van een strafbaar feit in zijn algemeenheid rekening mee moet houden, heeft het hof een beperkte matiging toegepast op de straffen.

De straffen:

K. B. - gevangenisstraf van 11 maanden, waarvan 83 dagen voorwaardelijk, met een proeftijdDe rechter kan iemand tot een voorwaardelijke straf veroordelen. De straf wordt dan niet uitgevoerd, mits de verdachte zich gedurende een bepaalde periode, de proeftijd, aan een aantal afspraken houdt en niet opnieuw in de fout gaat. Deze voorwaarden zijn door de rechter in zijn vonnis opgelegd. van 2 jaren en een bijzondere voorwaarde.

M. T. – gevangenisstraf van 14 maanden, waarvan 50 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren.

L. O. – gevangenisstraf van 18 dagen en een taakstraf van 240 uur (subsidiairVolgt altijd op primair; met primair wordt de maximaal haalbare vordering of tenlastelegging aangegeven. De subsidiaire vordering wordt ingesteld voor het geval dat de eerste vordering (primair) niet tot het beoogde resultaat zal leiden. Bijvoorbeeld: primair wordt ten laste gelegd dat verdachte diefstal met geweld heeft gepleegd; subsidiair wordt alleen diefstal ten laste gelegd. 120 dagen vervangende hechtenisAantal dagen dat de veroordeelde moet vastzitten als hij zijn boete niet betaalt. Wanneer een boete wordt opgelegd, wordt er meteen bij vermeld aan hoeveel dagen vrijheidsstraf dit gelijkstaat.).

H. B. – gevangenisstraf van 15 maanden, waarvan 118 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren.

S. F. - taakstraf 110 uur (subsidiair 55 dagen vervangende hechtenisVorm van vrijheidsstraf, die bijvoorbeeld wordt opgelegd bij overtredingen of bij het niet betalen van een boete.).

D. v. S. – gevangenisstraf van 11 maanden, waarvan 83 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en bijzondere voorwaarden.

S. B. - gevangenisstraf 32 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren.