Veroordeling tot celstraf en tbs met dwangverpleging voor zedendelicten
De Rechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. had dezelfde straf opgelegd. In Het opnieuw behandelen van een zaak door een hogere rechter. heeft de verdachte de feiten bekend. Hij is tegen het vonnis van de rechtbank in hoger beroep gegaan, omdat hij het niet eens was met de opgelegde straf, en vooral niet met de opgelegde tbs met dwangverpleging.
Bij het opleggen van de straf heeft het hof rekening gehouden met het feit dat de Iemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. al meerdere keren was veroordeeld voor zedenfeiten en daarvoor ook al meerdere keren is behandeld. Ook heeft de man eerder (in 2008) een voorwaardelijke tbs opgelegd gekregen, die later is omgezet in een tbs met dwangverpleging, omdat hij de voorwaarden had overtreden door opnieuw in aanraking te komen met de politie vanwege exhibitioneren. Deskundigen zien een grote kans op herhaling en zij schatten in dat een ambulante of vrijwillige behandeling geen kans van slagen heeft. Mede daarom vindt het hof dat de tbs-behandeling binnen een beveiligd kader moet plaatsvinden en legt het hof een onvoorwaardelijk tbs op met dwangverpleging.