Celstraf van 21 jaar voor man die ex-partner wurgde met metalen ketting in Leiden

De feiten

Het slachtoffer en de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. leerden elkaar in 2010 kennen via een internetsite en hebben samen twee kinderen gekregen. Ze hadden de laatste jaren een turbulente relatie. In 2023 beëindigde het slachtoffer die abrupt nadat er in de jaren ervoor al diverse incidenten hadden plaatsgevonden. Ondanks de insteek van de verdachte en het slachtoffer om de beëindiging van de relatie goed te regelen, met name voor hun kinderen, waren er veel conflicten.

De verdachte appte het slachtoffer veelvuldig als zij aan het werk was, tot wel 600 keer op een dag. In die berichtjes gaf de verdachte blijk van jaloezie naar bepaalde collega’s van het slachtoffer, die hij in de contactenlijst van zijn telefoon lelijke bijnamen geeft. Uit appverkeer blijkt ook afhankelijkheid van het slachtoffer als hij zaken moest regelen en van angstgevoelens als zij geen tijd had voor hem. De verdachte had het duidelijk moeilijk met de relatiebreuk en het gegeven dat hij alleen verder moest. De verdachte berichtte het slachtoffer dat hij zich sinds het einde van hun relatie dood voelt van binnen en dat zijn leven stilstaat. De verdachte kreeg de sleutels voor zijn nieuwe huurwoning en zou daar eind januari intrekken.

Op de bewuste dag, 29 januari 2024, belde de verdachte met de alarmcentrale dat hij zijn partner beneden heeft aangetroffen na een zelfmoordpoging. Agenten die ter plaatse gingen, zagen dat de vrouw een ketting om haar nek had met daaraan vast een stuk van een hondenriem. De hondenriem waaraan de metalen ketting was bevestigd, was in twee stukken gedeeld; het andere deel (ongeveer een meter lang) zat vastgeknoopt halverwege een verwarmingsbuis die van de vloer naar het plafond loopt. De vrouw is in kritieke toestand naar het ziekenhuis overgebracht en daar de volgende dag overleden.

Onderzoek

In het Interdisciplinair forensisch onderzoek (IDFO) zijn de bevindingen van forensisch onderzoek bekeken in het licht van twee hypotheses: de hypothese dat het slachtoffer zichzelf van het leven heeft beroofd door zichzelf te verhangen. En de hypothese dat het slachtoffer is gewurgd en de zelfmoord in scène is gezet. Uit het onderzoek blijkt dat het 7 tot 700 keer waarschijnlijker is dat zij is gewurgd met de slipketting, dan dat zij zichzelf ermee heeft opgehangen.

Ook de telefoon van de verdachte is onderzocht. Daaruit blijkt dat de verdachte onder meer zocht naar rechterlijke uitspraken rondom zelfmoord en hoe een strop kan worden geknoopt. Daarnaast heeft de verdachte op de website van een winkel een type hondenriem bekeken en aangeschaft, zoals op de plaats delictStrafbaar feit. is aangetroffen.

Oordeel rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt.

Volgens het Openbaar MinisterieValt onder het ministerie van Justitie. Geeft leiding aan het opsporingsonderzoek van de politie en vervolgt de verdachten. is er sprake van doodslag, maar de rechtbank vindt dat moord bewezen kan worden. De rechtbank, die de zoekopdrachten en de aanschaf van de hondenriem en slipketting, gezamenlijk beschouwt binnen de context van de afwikkeling van een turbulente relatie zoals hiervoor beschreven, ziet hierin een plan van de verdachte om het slachtoffer om het leven te brengen. Dit plan is door de verdachte ten uitvoer gebracht. De voorbereiding was verspreid over een langere periode waarin de verdachte had kunnen nadenken over zijn voornemen en de consequenties daarvan.

Voor de verdachte was onverteerbaar dat niet alleen zijn relatie was beëindigd maar ook dat het gezin zoals hij dat had uiteen zou vallen en hij de woning moest verlaten waarin hij was opgegroeid. Met zijn daad heeft de verdachte het slachtoffer haar kostbaarste bezit, haar leven, ontnomen. Door een einde te maken aan haar leven, heeft de verdachte hun kinderen, haar ouders en zussen en de overige nabestaanden onherstelbaar leed aangedaan.

In zijn poging de moordHet opzettelijk en volgens plan (met voorbedachten rade) iemand van het leven beroven. Maximale straf: levenslang. te doen voorkomen als zelfmoord heeft de verdachte verklaringen afgelegd over hoe zijn ex-partner als persoon was en hoe zij in het leven stond. Die verklaringen zijn overwegend onjuist gebleken en zijn grievend en beschadigend voor de kinderen en overige familie. Dit draagt bij aan de ernst van het feit. Het feit dat er hier sprake is van ex-partnerdoding, heeft in de samenleving voor gevoelens van afschuw en van angst en onveiligheid gezorgd. De maatschappelijke aandacht voor wat in de media en wetenschappelijke stukken als femicide of vrouwenmoord wordt aangeduid, maakt de samenleving bewust van de potentiële kwetsbaarheid van vrouwen wanneer zij eigen keuzes gaan maken in hun leven die door hun partner niet gewenst zijn, zeker wanneer die partner in dat leven geen plaats meer heeft.

Beslissing

De rechtbank legt, anders dan het OM heeft geëist, geen tbs met dwangverpleging op. Dit omdat niet aan het zogenoemde gevaarcriterium wordt voldaan: de verdachte heeft geen strafbladVermelding in het strafregister dat aantekeningen bevat over de keren dat iemand in het verleden verdacht werd van strafbare feiten (met name misdrijven) en over de afloop daarvan (sepot, vrijspraak, veroordeling). en deskundigen schatten de kans op herhaling bij partnerdoding relatief laag in. De rechtbank vindt een langdurige gevangenisstraf passend en geboden en legt een celstraf op van 21 jaar. Daarnaast krijgt de man de maatregelEen maatregel kan worden opgelegd na het begaan van een strafbaar feit. Er kunnen maatregelen worden opgelegd in plaats van een straf of naast een straf. Voorbeelden zijn: terbeschikkingstelling (tbs), plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis, ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, onttrekking van voorwerpen aan het verkeer. tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking opgelegd zodat er na detentie langdurig toezicht kan worden gehouden. Ook moet hij zijn twee kinderen en andere familieleden van het slachtoffer schadevergoedingen betalen.