Celstraf van 30 maanden voor verkrachting minderjarige in 1990 en wapenbezit
Verkrachting en wapenbezit
De man werd ervan verdacht op 30 maart 1990 een destijds 14-jarig meisje te hebben verkracht in haar ouderlijk huis in Bodegraven. Dat gebeurde nadat de man had aangebeld toen het slachtoffer alleen thuis was. Hij zou het meisje vervolgens met geweld en onder bedreigingen hebben gedwongen mee te gaan naar haar moeders slaapkamer.
Daar heeft hij haar op bed gegooid. De man is toen boven op het slachtoffer gedoken, heeft haar joggingbroek uitgetrokken en haar onderbroek kapotgetrokken. Hij zou meerdere keren op dreigende toon tegen haar hebben gezegd dat hij haar zou neersteken met een mes als ze niet zou meewerken of geluid zou maken.
Bij de doorzoeking van de woning van de man na zijn aanhouding, op 13 mei 2025, werden wapens aangetroffen. Het gaat om een vuurwapen en 19 kogelpatronen. Ook was hij in het bezit van een verboden veerdrukgeweer.
Oordeel Rechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. verkrachting
Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de verkrachting niet verjaard is. Als gevolg van drie opeenvolgende wetswijzigingen (in 1994, 2006 en 2013) is de telkens nog lopende verjaringstermijn voor de verkrachting eerst tweemaal verlengd en vervolgens afgeschaft, zodat het feit inmiddels helemaal niet meer verjaart.
De politie is de man op het spoor gekomen door een DNA-match uit een Engelse databank. De Raadsman of raadsvrouw in juridische aangelegenheden. Een advocaat is lid van de Nederlandse Orde van Advocaten. van de Iemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. heeft gesteld dat de Engelse autoriteiten het DNA -materiaal onrechtmatig verstrekt hebben. De rechtbank is van oordeel dat zijn DNA-materiaal weliswaar uit de Engelse databank verwijderd had moeten worden, maar dat daarmee geen inbreuk is gemaakt op zijn recht op een eerlijk proces. De verdachte heeft op een later moment zelf DNA afgestaan, dat een match opleverde.
Ook heeft de man direct na zijn aanhouding en tijdens de rechtszittingen bekend. De verdachte heeft met zijn daad op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van het jeugdige slachtoffer. De verkrachting heeft nog dagelijks impact op haar leven. Het slachtoffer heeft zich sindsdien niet meer veilig gevoeld in haar eigen woning en durft niet alleen thuis te zijn als er vreemde mensen langskomen.
Dit soort feiten zorgen voor gevoelens van angst en onveiligheid bij het slachtoffer en in de samenleving als geheel. De verdachte heeft ervoor gekozen om ruim 35 jaar te zwijgen. Daarmee heeft hij het leed van het slachtoffer vergroot en haar jaren in onzekerheid gelaten. Dat verdachte heeft bekend, kan daar volgens de rechtbank slechts in beperkte mate aan afdoen. Bij het opleggen van de straf neemt de rechtbank ook mee dat de man al een Vermelding in het strafregister dat aantekeningen bevat over de keren dat iemand in het verleden verdacht werd van strafbare feiten (met name misdrijven) en over de afloop daarvan (sepot, vrijspraak, veroordeling). heeft. Zo is hij in 1990 veroordeeld voor het met geweld of bedreiging iemand dwingen tot het dulden van ontuchtige handelingen (feitelijke aanranding van de eerbaarheid). Ook wordt rekening gehouden met de stand van de Geheel van uitspraken van rechters. De jurisprudentie vormt een richtlijn voor de rechtspraak in latere, soortgelijke gevallen. in 1990. In 1990 werden er lagere straffen voor verkrachting opgelegd dan in 2026.
Oordeel rechtbank wapenbezit
Bij de doorzoeking van de woning van de verdachte in 2025 zijn een pistool, kogelpatronen en een veerdrukgeweer aangetroffen. Het ongecontroleerde bezit van wapens en munitie levert in het algemeen het risico van het gebruik van die wapens op, met alle gevolgen van dien. De rechtbank rekent ook dit de verdachte aan.
De straf
De rechtbank acht een celstraf van 30 maanden passend en geboden, met aftrek van het Het totaal aantal dagen dat iemand doorbrengt in politiecel of Huis van Bewaring voorafgaand aan de zitting en uitspraak. De dagen die iemand in voorarrest heeft doorgebracht worden van de straf afgetrokken.. Ook moet de man het slachtoffer een schadevergoeding van ruim € 680 betalen; dat was het in 1990 geldende maximumbedrag (1500 gulden).