Celstraf na verkrachting internationale studente en schennispleging Den Haag
Verkrachting
De Iemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. belde midden in de nacht aan bij het slachtoffer en maakte zich kenbaar als politieagent. Hij zou zijn getipt dat er drugs op de kamer van het slachtoffer zouden liggen en kwam een controle uitvoeren. Het slachtoffer was een internationale studente die op dat moment net een maand in Nederland was en de regels en procedures in Nederland niet kende. Ook sprak ze de Nederlandse taal niet. Het slachtoffer heeft verklaard dat ze volledig naakt met haar handen tegen de muur moest gaan staan en een paar keer moest squatten, waarna de verdachte haar penetreerde met zijn vingers. Direct na het incident heeft het slachtoffer 112 vanuit de badkamer gebeld. Agenten die ter plaatse kwamen troffen haar naakt aan en ze moest hard huilen.
Volgens de verdachte raakte hij buiten bij het raam van de Onderdeel van een rechterlijk college, zoals een strafkamer, belastingkamer, vreemdelingenkamer of militaire kamer. Zie ook: Enkelvoudige kamer en Meervoudige kamer. van het slachtoffer met haar in gesprek en nodigde zij hem binnen uit. Ze zouden hebben gezoend en zou hij haar hebben aangeraakt bij haar geslachtsdeel. Volgens hem wilde ze plotseling niet meer terwijl ze iets over een vriendje zei, waarna hij is gestopt en weggegaan.
Zedenzaak en het bewijs
In veel zedenzaken zijn twee personen aanwezig bij seksuele handelingen: het veronderstelde slachtoffer en de veronderstelde (Mede)pleger van een strafbaar feit of degene die het feit heeft uitgelokt.. Zij hebben vaak tegengestelde verklaringen over wat is gebeurd, zoals ook in deze zaak. Om een feit als verkrachting te kunnen bewijzen, moet er sprake zijn van bijkomend Een document of stuk dat een standpunt ondersteunt. dat aan de verklaring van een slachtoffer voldoende steun biedt: zogenoemd steunbewijs.
Oordeel rechtbank
In deze zaak oordeelt de Rechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. dat de verklaringen van het slachtoffer concreet, gedetailleerd en consistent en authentiek zijn. Haar verklaringen vinden steun in de waarnemingen van de agenten die ter plaatse kwamen en het slachtoffer naakt aantroffen. Ook zag een verbalisant hoe het slachtoffer hard moest huilen. Daarnaast is er sprake van zogenoemd schakelbewijs. Enkele maanden na het incident hebben andere incidenten plaatsgevonden waarbij eveneens sprake was van het aanbellen bij dezelfde studentenflats en zich voordoen als politieagent. De verdachte heeft zichzelf op camerabeelden herkend. Ook hier ging het om internationale studenten. De rechtbank oordeelt dat de verdachte eenzelfde werkwijze hanteerde.
De rechtbank oordeelt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het plegen van seksuele handelingen terwijl hij wist dat het slachtoffer dit niet wilde en dat er sprake is geweest van dwang. De verklaring van de verdachte over wat is gebeurd op 12 september, schuift de rechtbank terzijde. De rechtbank oordeelt dat hij geraffineerd, zogezegd doortrapt, en berekenend te werk ging en dat de situatie voor het slachtoffer vernederend geweest moet zijn. Zij durfde na het incident haar woning niet meer binnen te gaan. Ze had haar hele leven ervan gedroomd om in Europa te studeren. Nu dit haar is overkomen, heeft ze zo’n hekel aan Nederland gekregen dat ze direct is teruggekeerd naar haar land van herkomst.
Ten tweede is de verdachte schuldig aan schennispleging bijna een jaar later in een ander studentencomplex. Hij heeft in het studentencomplex in het openbaar zijn geslachtsdeel getoond en zichtbaar voor anderen gemasturbeerd.
Straf
De verdachte heeft geweigerd mee te werken aan een onderzoek in het Pieter Baan Centrum en deskundigen hebben onvoldoende zicht gekregen op het eventueel bestaan van een psychische stoornis. De rechtbank ziet onvoldoende grond om aan de verdachte de Een maatregel kan worden opgelegd na het begaan van een strafbaar feit. Er kunnen maatregelen worden opgelegd in plaats van een straf of naast een straf. Voorbeelden zijn: terbeschikkingstelling (tbs), plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis, ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, onttrekking van voorwerpen aan het verkeer. van terbeschikkingstelling op te leggen zoals door de Een officier van justitie is een vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie in de rechtszaal. De officier van justitie is verantwoordelijk voor het opsporen en vervolgen van strafbare feiten. De officier beslist of iemand voor de rechter moet komen en eist een straf als de verdachte schuldig is. is geëist. Het rapport van het Pieter Baan Centrum, daarin genoemde oudere rapportages, zeden- en andere delicten die de verdachte in het verleden heeft gepleegd en verdere informatie over de geestesgesteldheid van de verdachte bieden onvoldoende concrete informatie om te komen tot de feitelijke vaststelling dat sprake is van een stoornis of een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens bij de verdachte. De rechtbank vindt een celstraf van 4 jaar passend en geboden. Ook wordt aan hem de gedragsbeïnvloedende maatregel opgelegd zodat er na zijn detentie langdurig intensief toezicht kan worden gehouden.