Op de rol: ‘Ik voel me nog steeds niet veilig’

Verslag van een rechtszitting

Den Haag|
Inge* ontmoet Fidel (40)* in de zomer van 2024 in het centrum van Den Haag, nadat ze een paar dagen daarvoor contact hebben gemaakt via een datingsite. ‘Er was meteen een sterke klik’, zegt Inge in de Haagse rechtszaal. ‘We brachten die avond vele uren samen door. De ontmoeting voelde bijzonder en veelbelovend. Ik dacht dat ik iemand gevonden had die, net als ik, op zoek was naar liefde. Onze relatie ontwikkelde zich snel.’

Fidel trekt bij Inge in. ‘Ik leerde zijn dochter kennen en het voelde alsof we een gezin vormden. We deden gewone dingen: samen eten, wandelen, naar het strand gaan. Deze eenvoudige momenten gaven mij een gevoel van geluk en veiligheid. Maar langzaam veranderde alles. De ruzies begonnen, waarna de leugens kwamen. Hij controleerde waar ik was en beperkte mijn sociale contacten. Hij vernederde me en pakte mijn spaargeld af. Ik bleef bij hem omdat ik dacht dat liefde betekende dat je iemand helpt wanneer hij kapot is. Maar uiteindelijk ging ik er zelf aan kapot.’

Nepprofielen

Inge trekt eind augustus 2025 de stekker uit de relatie. Fidel is buiten zinnen. Inge: ‘Het begon met berichten en telefoontjes, vervolgens verscheen hij overdag en ‘s nachts bij mijn woning. Hij belde met zes verschillende telefoonnummers tientallen keren op een dag. Ik werd overrompeld met honderden berichten, foto’s en video’s. De politie kwam verschillende keren bij mijn woning, maar dat hield hem niet tegen. Toen hij merkte dat hij geen gehoor kreeg, gooide hij het over een andere boeg. Hij stuurde mijn collega’s een mail met vernederende teksten. De mail was voorzien van mijn foto, met daarbij een prijslijst van mijn seksuele diensten. Later maakte hij op Instagram nepprofielen aan, waarmee hij zelfs mensen van mijn middelbare school benaderde. Ik zou ook te vinden zijn op kinky.nl.’

Safehouse

Fidel weet van geen ophouden. Inge: ‘Iedere poging om mij te treiteren werd kwaadaardiger. Zijn gedrag veranderde mijn hele leven. Iedere melding op mijn telefoon voelde als gevaar. Iedere onbekende auto voor mijn woning, iedere voetstap op straat. Ik had dagelijks paniekaanvallen en sliep met behulp van slaapmedicatie. Ik kon niet meer normaal functioneren en viel uit op mijn werk. Uiteindelijk heeft de politie mij voor mijn eigen veiligheid uit mijn woning gehaald. Ik pakte mijn koffers in en werd in een safehouse met code rood geplaatst. Dat betekende dat ik niet naar buiten kon en niet zichtbaar mocht zijn. Ik zat in een kleine kamer met drie andere vrouwen. Alsof ik in de gevangenis zat als straf voor zijn daden. Uiteindelijk heb ik tien maanden in verschillende safehouses gezeten.’

Vertrouwen

Inge verloor haar ‘vertrouwen in de liefde, het vertrouwen in de goedheid van de mens, de dromen, levenslust, eigenwaarde, vrijheid en vooral het gevoel van veiligheid.’ Maar ze gaf niet op. ‘Ik heb mijn sociale kring opnieuw opgebouwd en heb een nieuwe woning gevonden. Daarnaast heb ik meegewerkt aan een documentaire over femicide. Ook schreef ik een dichtbundel over huiselijk geweld en femicide. Die bundel wordt uitgedeeld aan vrouwen die in een safehouse terechtkomen. Maar herstel betekent niet dat er geen schade meer is. Ik kijk nog steeds over mijn schouder als ik buiten loop. Ik voel me nog steeds niet veilig. Ik vraag u daarom niet alleen te kijken naar wat meneer heeft gedaan, maar vooral naar wat hij heeft achtergelaten. Slachtoffers verdwijnen niet als het geweld stopt.’

45 minuten

De politie pakt Fidel eind april van dit jaar op, nadat hij een tijd zijn toevlucht heeft gezocht in Ierland. Hij zit elf dagen in de cel en krijgt een contact- en locatieverbod. En vandaag zit hij naast zijn raadsman voor de Haagse politierechter. Inge zit links achter hem in zaal E van het Haagse gerechtsgebouw, met naast haar Barbara*, de moeder van zijn dochter. Ook zij heeft aangifte gedaan van belaging en ook zij is verschillende keren door de politie gehoord. ‘De vrouwen hebben bewijsstukken aangeleverd van de talloze manieren waarop u contact met hen zou hebben gezocht. Dat heeft een omvangrijk dossier opgeleverd. En we hebben vandaag 45 minuten. U krijgt uiteraard de gelegenheid om te vertellen wat u wil, maar ik zal toch proberen om het kort te houden en boven het dossier te hangen’, zegt politierechter Bakels.

Egoïstisch

Voordat hij Inge ontmoette, had Fidel een relatie met Barbara* in Amsterdam. Op de dag dat Inge hem in Den Haag de deur wijst, begint hij ook bij haar amok te maken. Hij breekt in op Barbara’s e-mailaccount om collega’s van Inge een flyer te sturen over Inge’s seksuele diensten. ‘Kunt u zich voorstellen wat dat teweeg heeft gebracht?’, vraagt de Haagse politierechter. ‘Ik kan het niet voelen, maar ik kan het me nu wel voorstellen. Toen niet’, reageert Fidel. ‘Ik was egoïstisch en dacht niet aan een ander. Ik was er mentaal slecht aan toe, ook door de drugs. Ik deed dat niet rationeel, dus ik kan u ook niet vertellen waarom ik het deed. Maar ik schaam me diep. Het is vreselijk.’ De reclassering stelt voor dat hij een psychische behandeling krijgt, ook met de mogelijkheid van een korte opname, dat zijn drugsgebruik wordt teruggedrongen, dat hij zich verplicht meldt bij de reclassering en een coach krijgt die hem op weg helpt. ‘Ik heb gelezen dat u daaraan zou willen meewerken’, zegt rechter Bakels. ‘Ik heb het nodig. Ik kan het niet alleen’, reageert Fidel.

Vrijheid

De verdenking luidt zoals gezegd dat Fidel heeft ingebroken op Barbara’s sociale media-accounts, haar in verband heeft gebracht met escortwerk, rondhing bij haar woning en werk en haar achtervolgde op de snelweg. ‘Ik las in uw eerdere verklaring dat u contact zocht met Barbara vanwege uw dochter?’ Fidel: ‘Ja, want ik mocht haar niet meer zien, nog steeds niet. We hadden een normaal co-ouderschap. Daarom was er ook helemaal geen sprake van stalking.’ Barbara ziet dat anders. ‘Hij drong mijn persoonlijke leven binnen en gebruikte mijn naam en mijn foto’s om me publiekelijk te vernederen. Het moeilijkste was misschien nog wel dat ik nooit wist waar de grens lag. Na alle dreigende uitspraken wist ik niet meer wat woorden waren en wat werkelijkheid kon worden. Ik vreesde oprecht dat hij mij iets zou aandoen. De situatie werd zo ernstig ingeschat dat ik het advies kreeg om met spoed de crisisopvang in te gaan. Dat heb ik niet gedaan. Niet omdat ik mij veilig voelde, maar omdat ik wist welke gevolgen dat zou hebben voor mijn leven en voor mijn dochter. Ik hoop dat u vandaag niet alleen kijkt naar het aantal berichten en de aangemaakte accounts. Ik hoop dat u ziet wat daarachter schuilt. Een vrouw die haar vrijheid verloor.’

Uitloop

We zijn inmiddels dik over de toebedeelde 45 minuten heen. Voor zaal E2 staan nieuwe verdachten te wachten. De officier van justitie en Fidels advocaat moeten nog hun zegje doen, maar de tolk en de advocaat hebben afspraken elders. Politierechter Bakels: ‘Ik had gehoopt dat het zou lukken, eventueel met een beetje uitloop, maar dat is niet het geval. Ik zal de zaak voor onbepaalde tijd moeten aanhouden, maar wel met de kanttekening dat we ons best zullen doen om de zaak zo snel mogelijk bij mij weer op zitting te krijgen.’

Inge en Barbara zien Fidel dus terug in de Haagse rechtszaal. Net als Op de rol.

* Dit zijn niet hun echte namen.

Lees hie- U verlaat Rechtspraak.nlr meer Op de rol-verhalen.