Celstraf na verkrachting en ontucht van twee vrouwen als spiritueel healer

Healing

De vrouwelijke slachtoffers hebben de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. bezocht in verband met problemen die zij in hun persoonlijk leven ervaarden. De verdachte zou een spiritueel healer zijn met wie zij via derden in contact zijn gebracht. Uit de verklaringen van beide slachtoffers, die elkaar niet kennen, blijkt dat de verdachte bij beide slachtoffers op dezelfde manier te werk ging. Verder hebben getuigen in het geval van één slachtoffer verklaard dat ze na de healing een gedragsverandering bij het slachtoffer zagen. Zo moest het slachtoffer non-stop in de auto huilen toen ze na de healing werd opgehaald. Dat gebeurde ook toen ze later met anderen sprak over wat er was gebeurd. Het andere slachtoffer heeft een aantal dagen na de gebeurtenis een bericht aan de verdachte gestuurd waarin ze schrijft dat hij haar dronken heeft gevoerd en aan haar heeft gezeten. Ze wilde het geld terug dat ze voor de healing heeft betaald, anders zou ze naar de politie gaan. De verdachte heeft vervolgens het geld overgemaakt.

De verdachte zelf zegt dat hij de vrouwen niet heeft aangeraakt. Hij ontkent ook werkzaam te zijn als spiritueel healer.

Oordeel rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt.

De rechtbank oordeelt dat de verklaringen van de vrouwen consistent en betrouwbaar zijn. Ze komen op essentiële punten met elkaar overeen en kunnen daardoor worden gebruikt als bewijsEen document of stuk dat een standpunt ondersteunt. in elkaars zaak: zogenoemd schakelbewijs. Daarnaast vinden de verklaringen steun in andere bewijsmiddelenMiddelen die de rechter overtuigen dat een verdachte schuldig is. De rechter gebruikt deze bij de motivering van het vonnis. Een andere term voor 'bewijsmiddelen' is 'bewijsmateriaal'.: de verklaringen van getuigen in de zaak van het ene slachtoffers en het aan de verdachte gestuurde bericht in de zaak van het andere slachtoffer. De rechtbank komt tot het oordeel dat de verdachte zich schuldig gemaakt aan een verkrachting van het ene slachtoffer en aan het plegen van ontucht met het andere slachtoffer. Het verschil is dat bij de één bewezen kan worden verklaard dat de verdachte in het lichaam van het slachtoffer is geweest, terwijl bij de ander die conclusie niet uit de bewijsmiddelen volgt.

De verdachte overschreed daarbij alle grenzen. In beide gevallen ging hij op geraffineerde wijze te werk. Door te handelen zoals de verdachte heeft gedaan, maakte hij op een ernstige wijze inbreuk op de lichamelijke integriteit van de slachtoffers en hun gevoel van vertrouwen in mensen. Deze impact voor de slachtoffers is groot.

De rechtbank vindt een deels voorwaardelijke celstraf passend en geboden. Aan het voorwaardelijke deel verbindt de rechtbank diverse voorwaarden die hem ervan moeten weerhouden opnieuw in de fout te gaan. Zo moet de verdachte zich laten behandelen door een zorgverlener. Ook mag hij op geen enkele wijze contact zoeken met de slachtoffers. Daarnaast legt de rechtbank hem een beroepsverbod op. De verdachte mag voor de duur van vijf jaar het beroepHet opnieuw behandelen van een zaak door een rechter. van spiritueel healer/spiritueel genezer/ spiritueel therapeut niet uitoefenen en ook geen beroepsmatige werkzaamheden verrichten die één-op-één behandelsessies met vrouwen omvatten, waarbij de verdachte een healing en/of ‘studie’ uitvoert en/of anderszins mentale en/of fysieke begeleiding en/of zorg biedt aan vrouwen. Ten slotte moet hij de vrouwen een schadevergoeding betalen van 7.500 en 5.000 euro.