Amsterdammer krijgt 4 jaar celstraf voor plofkraak Didam

De plofkraak vond plaats op 26 januari 2017 bij de Rabobank in Didam. De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. vindt bewezen dat de Amsterdammer degene is geweest die – met onbekende mededaders – het bankgebouw binnen is gegaan en een geldautomaat tot ontploffing bracht. Daardoor ontstond grote schade aan de geldautomaat en aan het gebouw.

Eigen gewin

De brutale wijze waarop met grof geweld werd geprobeerd een geldautomaat te kraken en leeg te roven is schokkend. Het veroorzaakt sterke gevoelens van onmacht en onveiligheid in de maatschappij. De man en zijn mededaders hebben zich uitsluitend om hun eigen voordeel bekommerd. De rechtbank neemt dat de Amsterdammer kwalijk. Uit alle omstandigheden leidt de rechtbank af dat het ook de bedoeling is geweest om een explosief in de tweede geldautomaat te plaatsen en tot ontploffing te brengen. Als dat was gelukt, was de ravage waarschijnlijk niet meer te overzien geweest.

Eerder veroordeeld

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met het feit dat de man - ondanks zijn relatief jonge leeftijd - al 2 keer eerder tot forse gevangenisstraffen is veroordeeld voor het plegen van gekwalificeerde diefstallen. Op het moment dat hij de plofkraak in Didam pleegde was de Amsterdammer nog maar kort op vrije voeten. Een lagere straf zou geen recht doen aan de ernst van het feit en het gevaar voor omwonenden. Dat de man zelf zwaar gewond is geraakt en blijvend letsel heeft maakt dat niet anders. Wie zich schuldig maakt aan deze gevaarlijke feiten, loopt nu eenmaal het risico dat het mis kan gaan. Daarom moet hij de gevolgen van het nemen van dit risico zelf dragen.

Ruim ton schadevergoeding

Ook moet de man een schadeschadevergoeding van ruim 114.000 euro betalen. Daarnaast is een eerdere voorwaardelijke invrijheidstellingAls iemand is veroordeeld tot een gevangenisstraf die geheel onvoorwaardelijk is en langer duurt dan 1 jaar, hoeft de veroordeelde die straf doorgaans niet helemaal uit te zitten. Door de officier van justitie worden voorwaarden voor invrijheidstelling opgelegd, zoals het volgen van een vaardigheidstraining, elektronisch toezicht of een contactverbod. De veroordeelde mag in ieder geval niet opnieuw de fout ingaan. van een eerder opgelegde celstraf teruggedraaid, zodat de man alsnog 709 dagen gevangenisstraf moet uitzitten.