Man krijgt cel en tbs voor verkrachtingszaak uit 1994 en mishandelen en opsluiten ex-partner

Geen verantwoordelijkheid genomen
De man bekende dat hij de vrouw die ochtend heeft gedwongen met hem mee te lopen. Hij verklaarde eerst bij de politie dat hij het slachtoffer alleen had aangerand. Tijdens de rechtszaak zei hij zich niets te herinneren van wat er in de bosjes is gebeurd. Hoewel hij spijt heeft betuigd, neemt hij nog altijd geen echte verantwoordelijkheid voor zijn daden. In het algemeen blijven bij slachtoffers van verkrachting lange tijd gevoelens van angst en onveiligheid bestaan. In deze zaak moest de vrouw 30 jaar lang leven met de wetenschap dat de dader nog altijd vrij rondliep. Zij kon hem elk moment weer tegenkomen. Dit rekent de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. de man zwaar aan.
Mishandeling en opsluiten ex-partner
Bij het onderzoek naar de verkrachting kwam aan het licht dat de man zich ook schuldig had gemaakt aan geweldsmisdrijven tegen zijn ex-partner in 2024. Tijdens de relatie werd zij door hem meerdere keren opgesloten in zijn huis. Ook sloeg hij haar en sneed met een mes in haar been. De man ontkende deze verdenkingen voortdurend stellig. Daarmee neemt hij ook in deze zaak geen enkele verantwoordelijkheid voor zijn daden en heeft hij geen enkel oog voor de gevolgen daarvan voor het slachtoffer.
Cel en tbs met dwangverpleging
Uit meerdere rapportages over de man volgt dat er bij de man sprake is van een licht verstandelijke beperking en een verslavingsstoornis. Voor de rechtbank zijn er voldoende aanknopingspunten om te concluderen dat de man tijdens het begaan van beide delicten leed aan een stoornis van de geestesvermogens. Daarom legt de rechtbank - naast een gevangenisstraf van 4 jaar - een maatregelEen maatregel kan worden opgelegd na het begaan van een strafbaar feit. Er kunnen maatregelen worden opgelegd in plaats van een straf of naast een straf. Voorbeelden zijn: terbeschikkingstelling (tbs), plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis, ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, onttrekking van voorwerpen aan het verkeer. tot tbs met dwangverpleging op. Dit doet ze om de maatschappij tegen de man te beschermen. Daarnaast creëert dit een zo optimaal mogelijke kans op behandeling voordat de man terugkeert in de samenleving.
Schadevergoeding
Tot slot wijst de rechtbank (deels) de schadevergoedingsvorderingen toe die de slachtoffers indienden. Het gaat hierbij om een totaalbedrag van 16.500 euro.