Man uit Beuningen bestraft voor verkrachten 4 verschillende vrouwen

De verkrachtingen vonden plaats in Druten en Ede tussen juli 2017 en december 2020. De man sprak één op één bij hem thuis of bij het slachtoffer af voor een drankje en muziek en had uiteindelijk seks met de vrouwen. Volgens hem gebeurde dat met wederzijds goedvinden. Hij ontkende dan ook dat sprake was van verkrachting.

Drugsbezit

De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. veroordeelt de man voor het bezitten van harddrugs. In de woning van de man trof de politie verschillende soorten drugs aan, waaronder GHB. De drugs zat onder andere in een spuitje in zijn kleding. Ook vond de politie in de telefoon van de man WhatsApp-gesprekken waaruit het beeld ontstond dat hij vaker drugs combineerde met seks. De vrouwen waar deze berichten over gingen waren zich er mogelijk niet altijd van bewust dat zij drugs hadden gebruikt. 

Aangifte vrouwen

De vrouwen - die elkaar niet kenden - deden allemaal aangifte. Zij verklaarden dat de man telkens de drank inschonk. Daarna begonnen zij zich niet lekker te voelen. De slachtoffers voelden dat de man seksuele handelingen bij hen verrichte. Zij konden zich op dat moment niet bewegen of reageren op wat hij deed. 

Zelfde werkwijze

De rechtbank stelt vast dat de verklaringen van de 4 vrouwen op essentiële punten sterke overeenkomsten met elkaar vertonen. En dat de man telkens dezelfde werkwijze gebruikt. De rechtbank gaat daarom uit van hun verklaringen en gebruikt ze als zogenaamd schakelbewijs in elkaars zaak. In combinatie met de WhatsApp-gesprekken en het aantreffen van GHB in de urine van 1 van de slachtoffers en in de woning en kleding van de man, oordeelt de rechtbank wettig en overtuigend bewezen kan worden dat de man de 4 vrouwen heeft gedrogeerd en verkracht. 

Vrijspraak

Tegen de man is ook aangifte gedaan van verkrachting door een vijfde vrouw. In deze zaak speelde geen verdenking van drogeren. Omdat de rechtbank alleen haar verklaring als bewijsEen document of stuk dat een standpunt ondersteunt. heeft en de werkwijze van de man niet hetzelfde is als in de andere zaken, spreekt de rechtbank de man in deze zaak vrij.   

Lange gevangenisstraf passend

De rechtbank vindt dat de man op zeer grove wijze misbruik maakt van het vertrouwen dat de slachtoffers in hem hadden. Hij voegde - zonder dat zij het wisten - een verkrachtingsdrug aan hun drank toe. Bij de rechtbank is het beeld ontstaan dat de man vrouwen als (lust)object en gebruiksvoorwerp ziet waar hij gebruik van kan maken zoals hem dat uitkomt. De man maakt een grote inbreuk op de lichamelijke en psychische integriteit van de slachtoffers. Zij zijn voor de rest van hun leven getekend. Daarom vindt de rechtbank een gevangenisstraf voor langere duur passend.   

Straf hoger dan eis

De rechtbank houdt bij de strafbepaling rekening met de uitkomst van het psychologisch rapport dat over de man is opgemaakt. Hieruit volgt dat de man lijdt aan verschillende psychische stoornissen, waardoor zijn handelingen in verminderde mate aan hem kunnen worden toegerekend.

Alles bij elkaar legt de rechtbank een gevangenisstraf van 8 jaar op. Die straf is hoger dan de eisStrafrecht: Straf die de verdachte volgens de officier van justitie zou moeten krijgen. Civiel recht: wat iemand in een rechtszaak eist van de tegenpartij. van de officier van justitieEen officier van justitie is een vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie in de rechtszaal. De officier van justitie is verantwoordelijk voor het opsporen en vervolgen van strafbare feiten. De officier beslist of iemand voor de rechter moet komen en eist een straf als de verdachte schuldig is., (onder meer) omdat de rechtbank gedwongen seks waarbij de slachtoffers onder invloed worden gebracht van verkrachtingsdrugs buitengewoon hoog opneemt. 

Risico op herhaling

Verder legt de rechtbank een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbepalende maatregelEen maatregel kan worden opgelegd na het begaan van een strafbaar feit. Er kunnen maatregelen worden opgelegd in plaats van een straf of naast een straf. Voorbeelden zijn: terbeschikkingstelling (tbs), plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis, ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, onttrekking van voorwerpen aan het verkeer. op. De man kan daarmee na zijn celstraf onder intensief toezicht komen te staan en zijn resocialisatie kan worden gebonden aan voorwaarden. De rechtbank legt deze maatregel op om het risico op herhaling te verminderen en daarmee nieuwe slachtoffers te voorkomen. Aan het einde van de gevangenisstraf wordt door de rechtbank bekeken of deze maatregel inderdaad nog noodzakelijk is.

Schadevergoeding

Tot slot moet de man aan alle slachtoffers een schadevergoeding betalen, waaronder een bedrag aan smartengeld van 7.500 euro per slachtoffer.