4,5 Jaar cel voor voormalig ouderling die meisje verkrachtte
Verkrachtingen
Het slachtoffer, haar familie, de Iemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. en zijn gezin maakten deel uit van hetzelfde kerkgenootschap. In die kerk was de verdachte ook ouderling. Vanaf 14/15 jarige leeftijd paste het slachtoffer op zijn kinderen. Ze kwam vaak bij de verdachte en zijn gezin over de vloer. Vanaf 2019 (het slachtoffer was toen 16; de verdachte 56 jaar) is er vaak seksueel contact geweest. Het slachtoffer geeft aan dat zij deze seksuele contacten nooit heeft gewild. De verdachte heeft bekend dat hij seks met het slachtoffer heeft gehad, maar ontkent dat hij haar gedwongen heeft.
Steunbewijs
In een zedenzaak doet zich vaak de situatie voor dat alleen de aangeefster en de verdachte aanwezig zijn geweest bij de ten laste gelegde handelingen. In deze zaak verklaren zij allebei hetzelfde over de seksuele handelingen, maar anders dan het slachtoffer zegt de verdachte dat de seks vrijwillig was. Enkel de aangifte van het slachtoffer is onvoldoende om tot een veroordeling te kunnen komen. Er moet daarnaast zogenoemd steunbewijs zijn. De Rechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. oordeelt dat er naast een betrouwbare verklaring van het slachtoffer, óók voldoende steunbewijs is. Zo heeft de inmiddels ex-vrouw van de verdachte verklaard over min of meer gelijke seksuele ervaringen met de verdachte. Ook zijn er twee getuigen die hebben gezien hoe emotioneel het slachtoffer was toen ze het over de ervaringen met de verdachte had. En tot slot heeft de verdacht bekend dat hij het slachtoffer heeft uitgescholden. Verder heeft hij bevestigd dat hij heel boos kan worden en dwingend kan zijn. Dit alles maakt dat de rechtbank vindt dat bewezen kan worden dat de verdachte het slachtoffer meerdere keren tot seksuele handelingen heeft gedwongen. “Er was sprake van een afhankelijkheidsrelatie, waarbij hij het verschil in autoriteit, leeftijd en levenservaring bewust heeft gebruikt, verstevigd én in stand heeft gehouden.” Aldus de rechtbank in het vonnis.
Straf
De rechtbank veroordeelt de man niet alleen voor de meerdere verkrachtingen tussen eind 2019 en begin 2024, maar ook voor stalking en smaad. Nadat het slachtoffer afstand van de verdachte had genomen, heeft hij haar gestalkt. Daarnaast heeft hij zich schuldig gemaakt aan smaad, door een bericht te sturen aan haar school. Met dat bericht wilde hij haar in een kwaad daglicht zetten. Ook dit rekent de rechtbank hem zwaar aan. Bij het bepalen van de straf kijkt de rechtbank naar vergelijkbare zaken. Bij een (eenmalige) verkrachting met een mate van dwang is het uitgangspunt een gevangenisstraf van 2 jaar. In deze zaak gaat het om meerdere verkrachtingen in ruim vier jaar. In het nadeel van de verdachte wordt meegewogen dat hij geen enkele verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn handelen. De rechtbank veroordeelt de man tot een gevangenisstraf van 4,5 jaar én legt hem een contactverbod op van 5 jaar.