Tbs van moordenaar Nadia van de Ven eindigt
Tbs-behandeling
In 2005 veroordeelde het Gerecht dat zaken in hoger beroep behandelt. Nederland kent vier gerechtshoven. de inmiddels 53-jarige man tot twintig jaar cel en tbs met dwangverpleging voor de moord op Nadia van de Ven in Utrecht. Zes jaar later werd begonnen met zijn behandeling. Daarna is om de een of twee jaar getoetst of de maatregel weer verlengd moest worden; dat was tot en met 2024 steeds het geval. In 2025 werd de dwangverpleging al voorwaardelijk beëindigd, zodat de man, buiten toezicht van de tbs-kliniek, maar onder toezicht van de Instelling die het herintreden in de maatschappij van veroordeelden wil bevorderen. Geeft ook voorlichting aan de rechter over de persoon van de verdachte., verder kon resocialiseren. De rechtbank beslist nu dat ook dat reclasseringstoezicht niet meer nodig is.
Gevaarscriterium
De Een officier van justitie is een vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie in de rechtszaal. De officier van justitie is verantwoordelijk voor het opsporen en vervolgen van strafbare feiten. De officier beslist of iemand voor de rechter moet komen en eist een straf als de verdachte schuldig is. wilde de tbs opnieuw laten verlengen. De rechtbank moest in deze procedure beoordelen of er ook gronden bestaan die die verlenging rechtvaardigen. Leidend daarbij is het zogeheten gevaarscriterium: de veiligheid van anderen en/of de algemene veiligheid van personen moet verlenging van de tbs eisen. Bij de beoordeling van het gevaarscriterium speelt de kans dat de betrokkene opnieuw in gewelddadig gedrag vervalt – het recidiverisico – een centrale rol.
Beëindiging tbs
De Rechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. verwijst naar het advies van de reclassering en het advies van de psycholoog en oordeelt dat het gevaarscriterium niet meer van toepassing is. De man heeft, in de meer dan 20 jaar sinds het delict waarvoor hij veroordeeld is, geen gewelddadige of agressieve incidenten meer veroorzaakt. Alle betrokken deskundigen zijn het er al meerdere jaren over eens dat het risico dat de man opnieuw in gewelddadig gedrag vervalt, laag is. Hij functioneert stabiel en lijkt juist te gedijen bij zijn toenemende vrijheden, in plaats van dat daardoor spanningen ontstaan. De man heeft daarmee ook de laatste stap in zijn tbs-traject gezet, zonder dat dit tot een toename van het risico op herhaling heeft geleid. Hij blijkt bestand tegen stress en komt zijn afspraken na. Bij deze stand van zaken is er geen objectieve omstandigheid aan te wijzen die een verlenging van de tbs kan rechtvaardigen.
De rechtbank realiseert dat dit de beslissing is waar de nabestaanden al lange tijd voor hebben gevreesd. Het Strafbaar feit. waar de man voor is veroordeeld, heeft de maatschappij diep geschokt en voor veel verdriet gezorgd bij de familie en vrienden van het slachtoffer. Die gevoelens verdwijnen niet door enkel tijdsverloop. Hoe begrijpelijk en invoelbaar ook, zijn dat echter geen gevoelens waar de rechtbank zich bij deze beslissing door kan en mag laten leiden.
Zie ook: Themapagina tbs