Veroordeling voor verkrachting in zorgwoongroep Soest
Verkrachting
Als het slachtoffer aangifte doet bij de politie, vertelt ze dat de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. haar heeft verkracht. Dit gebeurde in de keuken van de zorgwoongroep in Soest. Ze liet hem naar eigen zeggen duidelijk weten dat ze het niet wilde. De verdachte ontkent dat het om een verkrachting ging.
Bewijs
Naast het verhaal van het slachtoffer legde ook een medebewoonster een verklaring af bij de politie. Volgens haar kwam het slachtoffer direct na de verkrachting haar kamerOnderdeel van een rechterlijk college, zoals een strafkamer, belastingkamer, vreemdelingenkamer of militaire kamer. Zie ook: Enkelvoudige kamer en Meervoudige kamer. binnen en vertelde ze dat de verdachte aan haar had gezeten. De medebewoonster verklaart dat ze het slachtoffer nog nooit zo had gezien en dat ze vervolgens de zus van het slachtoffer heeft gebeld. Ook zij vertelde de politie later dat de verdachte haar zus had verkracht. De verdachte heeft bekend dat hij het slachtoffer heeft gezoend én dat hij met zijn hand in haar broek is geweest. Volgens hem zei ze in eerste instantie lachend dat ze dat niet wilde. Later zou ze niets meer hebben gezegd; daarom ging hij door. De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. vindt dat de verklaringen van de verdachte, de medebewoonster én de zus van het slachtoffer, de aangifte van het slachtoffer op essentiële punten ondersteunen.
Straf
De rechtbank oordeelt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan verkrachting. Hij heeft zich alleen maar laten leiden door zijn eigen seksuele verlangens en heeft geen rekening gehouden met het slachtoffer. Uit onderzoek blijkt dat bij verdachte sprake is van psychische problemen. Er wordt vermoed dat sociale angst en het mogelijk onvoldoende begrijpen van sociale interactie een rol heeft gespeeld bij de verkrachting. Dat beeld is voor de rechtbank op zitting bevestigd. De verdachte heeft niet mee willen werken aan verder onderzoek. Dit rekent de rechtbank hem aan. Al met al wordt de verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 121 dagen, waarvan 120 dagen voorwaardelijk, met een proeftijdDe rechter kan iemand tot een voorwaardelijke straf veroordelen. De straf wordt dan niet uitgevoerd, mits de verdachte zich gedurende een bepaalde periode, de proeftijd, aan een aantal afspraken houdt en niet opnieuw in de fout gaat. Deze voorwaarden zijn door de rechter in zijn vonnis opgelegd. van 2 jaar. Ook legt de rechtbank hem de maximale taakstraf op van 240 uur, moet hij zich laten behandelen én moet hij een schadevergoeding betalen aan het slachtoffer.