Zes jaar gevangenisstraf en tbs voor doodsteken partner in Den Helder

Het delict

In de bewuste nacht heeft de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. zijn partner op uiterst gewelddadige wijze om het leven gebracht. De verdachte heeft het slachtoffer tientallen keren met een scherp voorwerp in de hals, nek en romp gestoken en gesneden. Het slachtoffer moet deze aanval ten minste enige tijd bewust hebben ondergaan, want ze was ook gewond aan haar hand. Waarschijnlijk heeft zij geprobeerd het steken af te weren.

Het slachtoffer overleed nog op dezelfde dag aan haar verwondingen. Waarom de verdachte zijn partner heeft aangevallen, is niet bekend.

De zoon van het slachtoffer liep de volgende ochtend de woonkamer in waar hij het levenloze en zwaargehavende lichaam van zijn moeder vond in een grote plas bloed. Dat bracht een hevige emotionele schok teweeg. Volgens de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. is voldoende onderbouwd dat deze schok leidde tot een geestelijk letsel bij de zoon, namelijk PTSS.

Oordeel rechtbank

De rechtbank oordeelt dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan doodslagHet iemand van het leven beroven zonder dat sprake is van een van tevoren beraamd plan. Wel moet er opzet in het spel zijn, want anders is het hoogstens dood door schuld. De maximumstraf voor doodslag is vijftien jaar gevangenisstraf. Zie ook: Moord.. Het slachtoffer zal in haar laatste momenten doodsangst hebben uitgestaan. Twee van haar kinderen woonden nog thuis. Door zijn partner om het leven te brengen, heeft de verdachte deze kinderen onbeschrijflijk en onherstelbaar leed aangedaan, vindt de rechtbank. Uit hun slachtofferverklaringen die tijdens de zitting zijn voorgelezen, blijkt hun enorme verdriet.

De rechtbank heeft er bij het bepalen van de straf rekening mee gehouden dat de verdachte sterk verminderd toerekeningsvatbaar is. Maar ook dat de verdachte in eerste instantie geen openheid van zaken heeft gegeven over wat hij heeft gedaan na zijn vertrek uit de woning in de bewuste nacht. Over zijn doen en laten na de aanval heeft hij verklaringen afgelegd die niet stroken met de waarheid. Hij lijkt hij de politie op een dwaalspoor te hebben willen zetten.

Alles afwegend vindt de rechtbank een gevangenisstraf passend en geboden. Daarnaast legt de rechtbank tbs met dwangverpleging op. De reden daarvoor is in de eerste plaats dat bij de verdachte sprake is van een ziekelijke geestelijke stoornis. Daar komt bij dat de verdachte een gevaar is voor een ander als hij met die ander een hechte relatie aangaat. De rechtbank ziet daarom gevaar voor recidiveHerhaling van strafbaar gedrag. ten aanzien van zijn dochter, maar ook voor mogelijke andere personen. 

Schadevergoeding

Verder moet de verdachte aan hun gezamenlijke dochter een schadevergoeding betalen van 37.075 euro, waarvan 20.000 euro voor immateriële schadeSchade die veroorzaakt is door verdriet, smart of geestelijk gemis. Deze schade is (in tegenstelling tot materiële schade) niet direct in geld uit te drukken. De vergoeding die wordt uitgekeerd om immateriële schade te vergoeden heet smartengeld. is en het resterende bedrag voor de opgelopen studievertraging. Aan een zoon van het slachtoffer moet hij een schadevergoeding van 40.000 euro betalen, waarvan 20.000 euro voor immateriële schade is en 20.000 euro voor shockschade.