Op de rol: ‘Alles komt goed, zeiden ze’

Helma wil in april 2025 dat Nala wordt gesteriliseerd en gaat met haar zoontje, dat dol is op hun nieuwe huisgenoot, naar de dierenarts in Oss. Ze kiezen voor een klassieke sterilisatie, waarbij de eierstokken worden verwijderd via een kleine snee in de buikwand. (De grote praktijk voert ook kijkoperaties uit, maar dat doen ze niet in Helma’s woonplaats.) ‘Natuurlijk is een operatie nooit zonder risico’s, maar bij een sterilisatie zijn de risico’s minimaal’, zegt de dierenkliniek.

Kunstfout

Maar bij Nala gaat het fout. Tijdens de routineoperatie treden bloedingen op, maar dat is geen drama. Ook niet als de volgende dag bij een tweede controle wondvocht te zien is. Het wordt pas een tragedie als de hechtingen in alle drie de lagen van de huid een paar dagen na de operatie stuk voor stuk barsten en de ingewanden naar buiten komen. Helma racet op zaterdag naar een andere dierenarts in de buurt, maar het is al te laat. Om Nala verder lijden te besparen, besluit Helma haar te laten inslapen. Helma vindt dat de dierenarts die Nala op 16 april 2025 opereerde een zogeheten medische kunstfout heeft gemaakt. De sterilisatie is volgens haar onzorgvuldig uitgevoerd, waardoor haar hondje uiteindelijk moest worden geëuthanaseerd. Kort gezegd: de dierenarts heeft z’n werk niet goed gedaan.

Therapie

Helma wil een schadevergoeding van 4.500 euro, maar het geld is niet het belangrijkste, zegt ze tegen kantonrechter Franke. ‘Het gaat mij om erkenning. Ik wil de kliniek ook niet zwartmaken. De dierenarts moet duidelijk over de risico’s van de klassieke sterilisatie vertellen, juist omdat sterilisatie medisch niet noodzakelijk is. Je hebt een keuze, er zijn alternatieven. Ik wil dat ze de informatie over de klassieke sterilisatie op hun website aanpassen, zodat mensen niet hoeven mee te maken wat wij hebben meegemaakt. Ik heb alleen maar gehoord dat er een bloeding kan zijn en een infectie; alles komt goed, zeiden ze.’ Helma en haar zoontje zijn sinds het overlijden van hondje Nala in therapie.

Knoop

De dierenkliniek vindt het vreselijk dat Nala drie dagen na de operatie is overleden, maar de operatie is vakkundig en volgens de regels uitgevoerd, aldus haar advocate. Naast advocate Slabbers zit een dierenarts van de kliniek (niet die van de operatie). De advocate: ‘Er is geen sprake van een medische kunstfout, er is een complicatie opgetreden. Bij een kunstfout is het fout gedaan en gegaan. Bij een complicatie is iets fout gegaan, maar niet gedaan. De bloeding was een complicatie die is opgelost. Op de tweede dag werd een infectie geconstateerd. Daarop werd de juiste medicatie meegegeven. Het knappen van alle hechtingen was niet het gevolg van een medische fout.’ De dierenarts voegt eraan toe: ‘Ik heb al die jaren nog nooit meegemaakt dat de drie lagen die in de buikwand zijn gehecht openbraken. Een draad kan knappen, een knoop kan losgaan, maar alle hechtingen in alle drie de lagen?’ ‘Is het bespreekbaar om dat tóch te vermelden in gesprekken en op de website?’, vraagt kantonrechter Franke. Advocate Slabbers: ‘Een dierenartspraktijk informeert mensen over bepaalde risico’s. Beperk de bewegingen, controleer de wond, voorkom likken met een kap of een rompertje. Die informatieplicht heb je. Geen enkele praktijk vermeldt het springen van hechtingen. Doe je dat wel, dan maak je mensen onnodig bang en zien ze misschien af van een noodzakelijke ingreep.’

Wond

En toch heeft de dierenartsenpraktijk een steek laten vallen, vindt Helma’s raadsman. De informatie voor, tijdens en na de operatie was onvolledig. ‘Heeft mevrouw wel een weloverwogen keuze kunnen maken?’, vraagt advocaat Roovers zich af. ‘Dat de praktijk het heeft over een complicatie, sluit op zich aansprakelijkheid niet uit. De dierenartsenpraktijk betwist deze aansprakelijkheid en zegt dat het openspringen van de hechtingen heel uitzonderlijk is. Dan vraag je je af: hoe kon dat dan toch gebeuren? Het staat vast dat tijdens de operatie bloedingen optraden en dat de wond werd vergroot om deze te kunnen behandelen. De praktijk zegt dat ze dat hebben verteld toen mevrouw Nala kwam ophalen. Maar dat was niet volledig en ook niet begrijpelijk, vindt mevrouw. Ze weet wél dat ze Nala veel te snel mee naar huis kreeg.’

Bal

Nala had tijdens de operatie bloedingen en alle hechtingen zijn een paar dagen later geknapt. De kantonrechter: ‘Dat staat vast, maar dat is níet de grondslag van uw vordering. De dierenarts heeft volgens u niet gedaan wat hij had moeten doen, of wel gedaan wat hij niet had moeten doen. Er zijn veel soorten tekortkomingen, maar wat verwijt u de dierenarts precies?’ Advocaat Roovers: ‘De vraag is hoe de complicaties zijn ontstaan. Dat hangt in het luchtledige. De dierenartsenorganisatie legt de bal bij mevrouw. Zij zou debet zijn aan het knappen van de hechtingen, maar dat onderbouwen ze niet. Ze geven ook onvoldoende informatie over de bloedingen.’ Maar wat is het nou, wil de rechter weten. ‘Is er niet goed geopereerd, is er niet goed geïnformeerd of is er een andere tekortkoming?’ ‘Het dossier bevat signalen die nadere uitleg behoeven’, antwoordt advocaat Roovers.

Streep

Welke signalen dan? De bloedingen zijn besproken, net als het wondvocht en de infectie, aldus de dierenkliniek. De dierenarts: ‘Wat er is gebeurd, weten we niet. We hebben geen film, er is geen sectie verricht. Het gaat om een levend wezen. Er kunnen dingen gebeuren, net als in de humane geneeskunde. Je weet heel goed wat het overlijden van een huisdier bij mensen teweegbrengt. Je gaat graven. Je wordt dierenarts om dieren te helpen. Heb ik iets gedaan wat wellicht niet goed was? Ik kan niets bedenken.’ De kantonrechter heeft genoeg gehoord. ‘Dit is normaal het moment om te vragen of u met elkaar wilt overleggen, maar u hebt al aangegeven dat dit hier niet aan de orde is. Wat ik mij wél afvraag is of deze zitting voldoende was om er een streep onder te zetten? U bent serieus genomen, u hebt uw verhaal kunnen vertellen en de dierenarts heeft daarop gereageerd. Ik leg het maar op tafel. Wilt u een vonnis? Kunt u daarover nadenken?’

Vonnis

Dat willen Helma en haar advocaat en de dierenarts en haar advocaat wel. De advocaat van de praktijk geeft aan dat zij bereid zijn in te stemmen met intrekking met gesloten beurzen. ‘Goed’, besluit de kantonrechter, ‘laten we afspreken dat u mij over twee weken laat weten wat u wil. Als één van u de procedure niet wil intrekken, dan wijs ik natuurlijk vonnis.’ Twee weken later geeft advocaat Roovers aan dat Helma de zaak tóch wil afsluiten met een vonnis. Aldus gebeurt een aantal maanden later. De kantonrechter vindt dat Helma niet heeft aangetoond dat de dierenarts een beroepsfout heeft gemaakt of onzorgvuldig is geweest. Helma had concreet moeten aangeven ‘wat tijdens de operatie volgens haar niet goed is gegaan; het enkel stellen dat er iets is misgegaan, is onvoldoende’, aldus de rechter. Ook vindt de kantonrechter niet dat de dierenarts Helma onvoldoende informatie over de sterilisatie heeft gegeven. De rechter wijst de gevorderde schadevergoeding en het verstrekken van meer informatie af.

* Dit is niet haar echte naam.

Lees hier meer Op de rol-verhalen- U verlaat Rechtspraak.nl.