Celstraf en contactverbod voor gooien van baksteen op auto

De man gooide in juli 2014 van korte afstand een baksteen op de voorruit van de auto van een vrouw. De ruit versplinterde waardoor de vrouw glassplinters tegen haar gezicht kreeg.
De man beweerde de baksteen uit noodweerHet plegen van een strafbaar feit om jezelf of een ander te beschermen tegen een onmiddellijke bedreiging. De verdediging mag niet verder gaan dan noodzakelijk is. Als noodweer is vastgesteld, is er geen sprake van een strafbaar feit. te hebben gegooid, omdat de vrouw al eerder op hem was ingereden. Zij zou ook nu richting hem hebben gestuurd.

De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. verwerpt dit beroep op noodweer en oordeelt dat, als het al klopt wat de man beweert, niet aannemelijk is geworden dat sprake was van een zodanig dreigende situatie dat de man zich daartegen moest verdedigen. De man had zich in veiligheid kunnen brengen door een grasveld achter hem op te lopen. In plaats daarvan koos de man ervoor een baksteen op de voorruit van de auto te gooien. Tussen het gezin van de verdachte en het gezin van de vrouw bestaan al lange tijd spanningen. Eerder zou de vrouw ruzie hebben gehad met de vrouw van de verdachte en haar hebben mishandeld. De rechtbank onderkent dat het erop lijkt dat de vrouw een aandeel heeft in de spanningen, maar dat de man toch gestraft moet worden. In dat oordeel heeft de rechtbank meegewogen dat de verdachte de vrouw bewust in gevaar bracht. De rechtbank koppelt aan de voorwaardelijke celstraf als bijzondere voorwaarde een contactverbod met een proeftijdDe rechter kan iemand tot een voorwaardelijke straf veroordelen. De straf wordt dan niet uitgevoerd, mits de verdachte zich gedurende een bepaalde periode, de proeftijd, aan een aantal afspraken houdt en niet opnieuw in de fout gaat. Deze voorwaarden zijn door de rechter in zijn vonnis opgelegd. van een jaar.