Celstraf en tbs voor steken fietser in Helmond

De verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. trok in de nacht van 28 mei 2017 in Helmond een vrouw van haar fiets af, sloeg haar meerdere keren en stak haar met een mes onder meer in haar gezicht, nek, hals en borst. Ook dreigde hij dat zij met hem mee moest gaan, anders “zou ze eraan gaan”. Het slachtoffer heeft zich uiteindelijk los weten te maken en is gevlucht. De verdachte ging er daarna vandoor. Precies een maand later meldde hij zich bij de politie en legde een bekennende verklaring af.

Blijvende herinnering

De verdachte heeft onder invloed van een cocktail van medicijnen en verdovende middelen, zonder duidelijke reden of aanleiding, midden in de nacht een nietsvermoedend slachtoffer van haar fiets getrokken en aangevallen met een mes. De verdachte heeft het slachtoffer daarbij ernstig verwond. De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. rekent het hem zwaar aan dat hij door zijn gewelddadige handelen grote inbreuk heeft gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van het slachtoffer. De vrouw stond die nacht doodsangsten uit. Nog altijd voelt zij zich buitenshuis onveilig en herinneren de littekens haar blijvend aan de bewuste nacht. De rechtbank houdt er rekening mee dat de verdachte verminderd toerekeningsvatbaar is. Volgens een psychiater en een psycholoog is er bij hem sprake van een ziekelijke stoornis en een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. Ook heeft de rechtbank acht geslagen op de leeftijd van de verdachte, het feit dat hij een blanco strafblad heeft en dat hij op oprechte wijze berouw heeft getoond.

Volwassenenstrafrecht

Door de gedragsdeskundigen en de reclasseringInstelling die het herintreden in de maatschappij van veroordeelden wil bevorderen. Geeft ook voorlichting aan de rechter over de persoon van de verdachte. is in eerste instantie geadviseerd het jeugdstrafrechtStrafrecht voor jongeren tussen de 12 en 18 jaar. Kinderen jonger dan 12 jaar kunnen niet strafrechtelijk worden vervolgd. Bij het jeugdstrafrecht vinden zittingen achter gesloten deuren plaats. De leeftijdsgrenzen kunnen variëren. 16- en 17-jarigen kunnen volgens de regels van het volwassenenstrafrecht worden berecht als de ernst van het delict, hun persoonlijkheid of de omstandigheden waaronder het feit is begaan daar aanleiding voor geeft. Jongeren van 18 tot 23 jaar kunnen op grond van hun persoonlijkheid volgens de regels van het jeugdstrafrecht berecht worden. De rechter bepaalt welk recht van toepassing is. toe te passen. Tijdens de zitting hebben de deskundigen kanttekeningen geplaatst bij hun advies op dit punt. De rechtbank past uiteindelijk het volwassenenstrafrecht toe. De rechtbank heeft daarbij onder meer gelet op het feit dat de verwachte behandelduur in een klinische setting minimaal 2 jaar zal bedragen en dat de verdachte aansluitend nog een ambulant behandeltraject van enige duur moet volgen. Dit kan bij toepassing van het jeugdstrafrecht niet worden gerealiseerd, nu in dat geval slechts een proeftijd met een maximale duur van 2 jaar kan worden opgelegd.

Onvoldoende garanties

De rechtbank overweegt dat het in deze zaak uiteindelijk vooral neer komt op het zoeken naar een passende verhouding tussen enerzijds het recht op vergelding voor het slachtoffer, waar de rechtbank bepaald niet blind voor is, en anderzijds het voorkomen van herhaling, waarmee de veiligheid van de samenleving wordt gediend. De conclusie is dat alleen een gevangenisstraf van enige duur gecombineerd met een straf of maatregelEen maatregel kan worden opgelegd na het begaan van een strafbaar feit. Er kunnen maatregelen worden opgelegd in plaats van een straf of naast een straf. Voorbeelden zijn: terbeschikkingstelling (tbs), plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis, ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, onttrekking van voorwerpen aan het verkeer. die een langdurige behandeling faciliteert aan de orde kan zijn. De rechtbank wil voorkomen dat de verdachte onbehandeld terugkeert in de samenleving. Een klinische behandeling als bijzondere voorwaarde bij een voorwaardelijke strafStraf die pas uitgevoerd wordt als de veroordeelde zich niet aan bepaalde voorwaarden houdt. Als voorwaarde geldt altijd dat de veroordeelde zich niet binnen de proeftijd opnieuw aan een strafbaar feit schuldig maakt. De proeftijd bedraagt in de meeste gevallen maximaal drie jaar. Als bijzondere voorwaarde kan bijvoorbeeld worden opgelegd dat de veroordeelde zich op bepaalde tijdstippen meldt bij de reclassering. Als de veroordeelde de opgelegde voorwaarden niet nakomt, kan de officier van justitie bij de rechter eisen dat de voorwaardelijk opgelegde straf alsnog ten uitvoer wordt gelegd., zoals de officier van justitieEen officier van justitie is een vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie in de rechtszaal. De officier van justitie is verantwoordelijk voor het opsporen en vervolgen van strafbare feiten. De officier beslist of iemand voor de rechter moet komen en eist een straf als de verdachte schuldig is. eiste, biedt daarvoor volgens de rechtbank onvoldoende garanties. Als de verdachte zijn voorwaarden zou overtreden, kan de voorwaardelijke celstraf ten uitvoer worden gelegd, maar blijft een verdere klinische behandeling achterwege. Volgens de rechtbank is daarom tbs met voorwaarden aangewezen om de kans op herhaling in verantwoorde mate in te kunnen dammen. Op deze manier is het namelijk mogelijk dat de tbs met voorwaarden wordt omgezet naar tbs met dwangverpleging. Bij tbs met dwangverpleging moet de verdachte in een gedwongen kader verder werken aan een terugkeer in de samenleving.
Verder ziet de rechtbank in de ernst van het feit en uit het oogpunt van vergelding aanleiding om naast tbs een celstraf voor 2 jaar op te leggen.

De rechtbank veroordeelt de verdachte ook tot het betalen van een schadevergoeding van 15.534,82 euro aan het slachtoffer.

De link naar de uitspraak wordt zo spoedig mogelijk actief.