Celstraf voor inrijden op voetgangers op Airport Eindhoven

De verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. werd op 25 mei 2016 op Eindhoven Airport met een stopteken staande gehouden door de opperwachtmeester van de Koninklijke Marechaussee. In plaats van te stoppen, gaf hij gas en reed hij langs de opperwachtmeester weg. De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. acht niet bewezen dat hij daarbij riskeerde de opperwachtmeester te raken. Verdachte wilde naar eigen zeggen niet stoppen omdat hij niet in het bezit was van een rijbewijs en bang was om aangehouden te worden. De man vervolgde zijn weg tegen het verkeer in met een snelheid van zo’n 40 kilometer per uur. Op een busbaan reed hij vlak langs een daar lopende man en twee vrouwen. Eén van de vrouwen was zwanger. De drie voetgangers moesten opzij springen voor de auto, waarbij de zwangere vrouw werd geraakt aan haar hand. Tenslotte moest de verdachte uitwijken voor een stadsbus en kwam klem te zitten tussen deze bus en een lantaarnpaal. Hij klom uit de auto en rende weg, maar kon later worden gearresteerd door de politie.

Bang voor aanslag

De rechtbank weegt mee in haar oordeel dat de strafbare feiten grote onrust veroorzaakten bij de slachtoffers. Deze waren in eerste instantie bang voor een terroristische aanslag. Door zijn gedrag veroorzaakte de verdachte welbewust gevaar voor anderen en trok zich niets aan van hun belangen. De man hechtte er alleen belang aan om te ontkomen.
De verdachte is eerder veroordeeld tot celstraffen voor onder meer mishandeling, vernieling en diefstal met geweld. Verder heeft de man de huidige strafbare feiten gepleegd in de proeftijdDe rechter kan iemand tot een voorwaardelijke straf veroordelen. De straf wordt dan niet uitgevoerd, mits de verdachte zich gedurende een bepaalde periode, de proeftijd, aan een aantal afspraken houdt en niet opnieuw in de fout gaat. Deze voorwaarden zijn door de rechter in zijn vonnis opgelegd. van een eerdere veroordeling. In het voordeel van de verdachte weegt mee dat hij gemotiveerd lijkt te zijn om te stoppen met het gebruik van harddrugs en alcohol. Met de langdurige klinische behandeling kan hij meteen starten. Om deze behandeling niet te doorkruisen zal de voorwaardelijke strafStraf die pas uitgevoerd wordt als de veroordeelde zich niet aan bepaalde voorwaarden houdt. Als voorwaarde geldt altijd dat de veroordeelde zich niet binnen de proeftijd opnieuw aan een strafbaar feit schuldig maakt. De proeftijd bedraagt in de meeste gevallen maximaal drie jaar. Als bijzondere voorwaarde kan bijvoorbeeld worden opgelegd dat de veroordeelde zich op bepaalde tijdstippen meldt bij de reclassering. Als de veroordeelde de opgelegde voorwaarden niet nakomt, kan de officier van justitie bij de rechter eisen dat de voorwaardelijk opgelegde straf alsnog ten uitvoer wordt gelegd. uit de eerdere veroordeling niet ten uitvoer worden gelegd.