Eindhovenaar krijgt celstraf voor mishandeling en belediging van politieagent en verzet bij aanhouding

De verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. reed eind april in Eindhoven achter een politieauto en zag die door een rood verkeerslicht rijden. De verdachte wist op dat moment niet dat daar een reden voor was en maakte een misprijzend gebaar naar de agenten. De agenten besloten de verdachte daarop te laten stoppen en vorderden zijn rijbewijs. Dit wilde de verdachte niet geven, omdat hij naar eigen zeggen vreesde voor coronabesmetting. Uiteindelijk schreven de agenten hiervoor een bekeuring uit.

Vervolgens stapte de verdachte uit zijn auto, liep naar de politieauto toe en trok het portier open. Hij verklaarde dat hij een bonnetje wilde vragen. Toen de agent uitstapte, ging de verdachte dichtbij hem staan. De agent wilde ruimte maken, gaf dit aan en duwde de verdachte naar achteren. Er ontstond een opstootje waarbij de verdachte de agent hard in het gezicht sloeg en hem beledigde. Ook verzette de verdachte zich tegen zijn aanhouding. De agent hield aan het opstootje een kneuzing aan zijn onderkaak over. Ook zat één tand los. De politierechterAlleensprekende rechter van de rechtbank in strafzaken die niet zo ingewikkeld zijn en waarin niet meer dan één jaar gevangenisstraf wordt geëist. acht mishandeling, belediging en wederspannigheid bewezen.

Al met al vindt de politierechter het passend om de verdachte een onvoorwaardelijke celstraf op te leggen die gelijk is aan het voorarrestHet totaal aantal dagen dat iemand doorbrengt in politiecel of Huis van Bewaring voorafgaand aan de zitting en uitspraak. De dagen die iemand in voorarrest heeft doorgebracht worden van de straf afgetrokken. dat hij inmiddels heeft uitgezeten: namelijk 11 dagen. De politierechter verklaart daarnaast de eis van 950 euro schadevergoeding van de agent niet-ontvankelijkNiet vatbaar voor berechting. De niet-ontvankelijkheid wordt bepaald door de rechter. Een zaak is niet-ontvankelijk als het niet tot een inhoudelijke behandeling komt omdat er niet is voldaan aan formele vereisten. In het strafrecht kan ook het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk zijn als bijvoorbeeld de opsporing en vervolging niet fatsoenlijk zijn verlopen. nu volgens de toelichting op de vordering nog geen sprake is van een eindsituatie. De agent kan zijn zaak voorleggen aan de civiele rechter om alsnog een schadevergoeding te krijgen.