Jongeman veroordeeld voor ontucht met minderjarige en betasten vrienden

De verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. had in november 2016 afgesproken met een destijds bijna 15-jarige jongen. Hij was toen zelf ruim 19 jaar. De verdachte en het slachtoffer kenden elkaar van een datingsite en wilden allebei seksueel contact. Hier kwam het uiteindelijk ook van. Eerder had de verdachte twee vrienden betast aan hun geslachtsdeel terwijl ze lagen te slapen. De vrienden, van wie er destijds één 14 jaar was, waren hier niet van gediend.

​Zoekende naar identiteit

Bij het bepalen van de straf weegt mee dat de verdachte inbreuk maakte op de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers en hun lichamelijke integriteit aantastte. Hoewel de jongen die hij via een datingsite leerde kennen zei dat hij 16 jaar oud was, neemt de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. het de verdachte kwalijk dat hij dit niet heeft gecontroleerd. Zeker omdat de verdachte tijdens de behandeling van deze zaak op zitting aangaf al direct bij hun ontmoeting te hebben getwijfeld over de leeftijd van de jongen.
Anderzijds houdt de rechtbank er rekening mee dat de verdachte nog jong is en nog zoekende naar zijn identiteit en seksuele geaardheid. Hij ziet de ernst van het door hem aangedane leed in en toonde oprecht berouw. Ook weegt mee dat de jongen met wie hij afsprak, die eveneens nog zoekende is naar zijn identiteit, een celstraf voor de verdachte geen passende strafafdoening vond.

​Maximale taakstraf

Gelet op de ernst van de ontuchtzaak, kan de rechtbank niet anders dan een celstraf opleggen. Een groot deel hiervan, namelijk 177 dagen, is echter voorwaardelijk. Dit betekent dat de verdachte niet terug hoeft naar de gevangenis omdat hij de andere 3 dagen al in verzekeringZie: Inverzekeringstelling doorbracht. De rechtbank vindt een voorwaardelijke strafStraf die pas uitgevoerd wordt als de veroordeelde zich niet aan bepaalde voorwaarden houdt. Als voorwaarde geldt altijd dat de veroordeelde zich niet binnen de proeftijd opnieuw aan een strafbaar feit schuldig maakt. De proeftijd bedraagt in de meeste gevallen maximaal drie jaar. Als bijzondere voorwaarde kan bijvoorbeeld worden opgelegd dat de veroordeelde zich op bepaalde tijdstippen meldt bij de reclassering. Als de veroordeelde de opgelegde voorwaarden niet nakomt, kan de officier van justitie bij de rechter eisen dat de voorwaardelijk opgelegde straf alsnog ten uitvoer wordt gelegd. noodzakelijk om de verdachte ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen. Ook dient dit als stok achter de deur zodat hij een behandeling ondergaat voor het vinden en accepteren van zijn identiteit. Omdat niet kan worden volstaan met het opleggen van deze grotendeels voorwaardelijke celstraf, krijgt de verdachte ook de maximale taakstraf. Verder mag hij geen contact meer hebben met de jongen met wie hij afsprak en mag hij niet in de buurt van diens woning komen.