Man krijgt celstraf voor ontucht in jaren '90

De man pleegde tussen januari 1995 en november 1997 tijdens het oppassen ontuchtige handelingen met de jongen.
De man maakte, om zijn eigen lustgevoelens te bevredigen, inbreuk op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de jongen. Het slachtoffer was afhankelijk van de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld., verkeerde in een kwetsbare positie en was niet in staat om weerstand te bieden. Uit de slachtofferverklaring blijkt ook dat het slachtoffer, zelfs nu hij 30 jaar oud is, nog dagelijks last heeft van angsten waardoor hij bijna iedere dag aan het misdrijf wordt herinnerd. 

Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. er rekening mee dat de man in 2001 voor een soortgelijk feit is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf. Anderzijds weegt mee dat de ontucht inmiddels lange tijd geleden heeft plaatsgehad.

De rechtbank koppelt aan de voorwaardelijke strafStraf die pas uitgevoerd wordt als de veroordeelde zich niet aan bepaalde voorwaarden houdt. Als voorwaarde geldt altijd dat de veroordeelde zich niet binnen de proeftijd opnieuw aan een strafbaar feit schuldig maakt. De proeftijd bedraagt in de meeste gevallen maximaal drie jaar. Als bijzondere voorwaarde kan bijvoorbeeld worden opgelegd dat de veroordeelde zich op bepaalde tijdstippen meldt bij de reclassering. Als de veroordeelde de opgelegde voorwaarden niet nakomt, kan de officier van justitie bij de rechter eisen dat de voorwaardelijk opgelegde straf alsnog ten uitvoer wordt gelegd. een aantal bijzondere voorwaarden. Zo moet de man zich melden bij de Reclassering en zich houden aan de voorschriften en aanwijzingen die zij geeft. Ook wordt hij verplicht zich te laten behandelen bij een instelling voor forensische psychiatrie.

De rechtbank veroordeelt de man tot het betalen van de gevraagde schadevergoeding van 1.000 euro aan het slachtoffer.