Vrouw veroordeeld voor stalken dochter en schoonzoon

De vrouw uit Someren was het niet eens met de relatie tussen haar dochter en haar vriend. Ze bleef haar dochter daarom lastigvallen en probeerde haar dochter te overtuigen de relatie te beëindigen. Uit getuigenverklaringen blijkt dat de vrouw in februari tot en met mei 2014 iedere dag, vaak meerdere keren, ongevraagd en onaangekondigd bij haar dochter thuis kwam. Ze belde ook gemiddeld 10 tot 20 keer per dag en controleerde haar dochter in al haar bezigheden. Ook bestookte de verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. de kennissen, vrienden en familie van haar dochter met telefoontjes, mails en Facebookberichten. Ditzelfde deed de vrouw bij de vriend van haar dochter. Daarnaast beledigde zij de man door hem meerdere keren uit te schelden.

De vrouw heeft volgens de rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. op een beknellende manier uiting gegeven aan haar moedergevoelens. De rechtbank weegt verder mee dat de vrouw niet eerder is veroordeeld en dat zij zoals de psychiater en de psycholoog adviseren, verminderd toerekeningsvatbaar is. Omdat de vrouw duidelijk heeft gemaakt dat zij niet zal meewerken aan een psychologische behandeling, ziet de rechtbank hiervan af. De rechtbank legt een grotendeels voorwaardelijke celstraf op om haar ervan te weerhouden opnieuw inbreuk te maken op de persoonlijke levenssfeer van het gezin van haar dochter. Aan de voorwaardelijke strafStraf die pas uitgevoerd wordt als de veroordeelde zich niet aan bepaalde voorwaarden houdt. Als voorwaarde geldt altijd dat de veroordeelde zich niet binnen de proeftijd opnieuw aan een strafbaar feit schuldig maakt. De proeftijd bedraagt in de meeste gevallen maximaal drie jaar. Als bijzondere voorwaarde kan bijvoorbeeld worden opgelegd dat de veroordeelde zich op bepaalde tijdstippen meldt bij de reclassering. Als de veroordeelde de opgelegde voorwaarden niet nakomt, kan de officier van justitie bij de rechter eisen dat de voorwaardelijk opgelegde straf alsnog ten uitvoer wordt gelegd. koppelt de rechtbank een aantal bijzondere voorwaarden, onder meer een contactverbod met de dochter, schoonzoon en kleinzoon en een gebiedsverbod met een proeftijd van 3 jaar.