Op de rol: ‘Hé, dat is Hamza met een ballon aan zijn mond’

Te laat, Hamza is er al. Geen moeder in de McDonald’s te bekennen, wel twee jongens bij zijn vriendin aan tafel. ‘Ik heb haar heel netjes aangesproken. We zaten gewoon in een relatie. We hadden naar een huis gezocht, ik was van baan veranderd en ik had nooit een slecht gevoel gehad. Ik vertrouwde haar, maar dat vertrouwen werd toen geschaad’, zegt Hamza tegen de Rotterdamse politierechter. Hij zit namelijk in zaal 2 van het gerechtsgebouw aan het Wilhelminaplein omdat hij een week later, na een dollemansrit door het hart van de Maasstad, zijn vriendin te lijf ging.

Coolsingel

‘Wat is er gebeurd?’, vraagt politierechter Van Essen. ‘Mijn vriendin zei dat ze een drankje ging doen met haar zusje en een vriendin. Ik vertrouwde het niet. Het was erg laat en normaal gaat ze dan niet naar buiten’, antwoordt Hamza. Zijn vriendin is op weg naar Rotterdam. Dat ziet Hamza, want ze deelt haar locatie met hem. Hamza rijdt ook naar Rotterdam. Op de Blaak ziet hij haar. Hamza: ‘Ik ben voor haar gaan rijden. Ze belde en vertelde me dat haar gevoel voor mij minder werd. Ze reed de Coolsingel op en daar stopte ze. Er kwamen twee jongens uit haar auto. Ze scholden en bonkten op mijn auto. Ik raakte een beetje in paniek en reed weg, waarbij ik tegen haar auto aanreed. Zij reed ook weg en ik ging erachteraan. Ik was bang om haar te verliezen.’

Pistool

Hamza rijdt op de Coolsingel tegen het verkeer in om zijn vriendin te kunnen passeren en snijdt haar vervolgens af. Hij stopt en stapt uit. Een motorrijder staat erbij en kijkt er met zijn dashcam naar. Hamza: ‘Ik heb op haar raam gebonkt. Ik was boos en een beetje verdrietig. Ik weet niet meer wat ik allemaal heb geroepen. Ik heb haar in haar auto bij haar keel gepakt. Op dat moment gilden ook haar vriendin en haar zusje. “Waar ben je mee bezig?” Ik schrok er zelf ook van.’ ‘En toen greep die motorrijder in; dat zie je op de beelden’, vult politierechter Van Essen aan. ‘Je ziet een man met een helm op u aflopen. Hij werkt u min of meer terug naar uw eigen auto. Hij heeft wel lef. Je hebt geen idee in welk verhaal je stapt. Hebben ze een pistool bij zich? Ik heb er met bewondering naar zitten kijken, maar daar gaat het vandaag niet over.’

Lachgas

Waar het vervolgens wel over gaat, is de vraag of Hamza lachgas had gebruikt. De politie trof een lachgastank voor de bestuurdersstoel. ‘Toen ik stilstond en voordat ik naar haar auto liep wel, maar niet tijdens het rijden. Lachgas maakt me rustig, maar toen helemaal niet.’ In haar aangifte zegt Hamza’s (inmiddels ex-)vriendin dat hij tijdens hun relatie steeds vaker lachgas was gaan gebruiken. De rechter leest voor: ‘Hij werd dan agressief en bedreigde me. Toen we op de Westblaak reden, zei mijn vriendin: “Hé, dat is Hamza met een ballon aan zijn mond.”’ Nee, zo ging het niet, zegt Hamza. ‘Ik stapte op de Coolsingel uit de auto met die ballon en heb dat ding in mijn auto gegooid. Daarna ben ik naar haar auto gelopen.’ ‘Dat was de eerste keer die avond dat u lachgas gebruikte?’, vraagt de Rotterdamse politierechter. ‘Toen ik van huis naar haar toe wilde gaan nog wel, maar niet tijdens het rijden.’

Contact

Direct nadat de motorrijder Hamza naar zijn auto heeft gedirigeerd, arriveert de politie. Tijdens zijn verhoor op het politiebureau vertelt Hamza niet trots te zijn op zijn strapatsen op de Coolsingel. ‘Ik heb er veel spijt van. Het had nooit mogen gebeuren.’ Hamza verdwijnt een dag in de politiecel en krijgt een contactverbod. ‘Zou u nog contact willen?’, vraagt rechter Van Essen. ‘Nee’, reageert Hamza. ‘Toen ik die dag vastzat, heb ik goed nagedacht en veel gehuild. Het is over. Ik gun haar het beste.’ Hamza heeft ook met de reclassering gesproken. ‘In vergelijking met andere mensen die hier komen, lijkt u mij een bevoorrecht mens. U hebt steun van uw familie, ze zijn hier vandaag ook, u hebt geen grote schulden, u bent niet verslaafd, u hebt zicht op een andere baan, u hebt geen relevant strafblad. De reclassering ziet ook geen reden om u trainingen of behandelingen aan te bieden.’

Gevaarlijk

Die reden ziet de officier van justitie ook niet. Een contactverbod lijkt haar trouwens ook niet meer nodig. (‘Het is klaar, mijnheer heeft dat geaccepteerd.’) Maar een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf zijn dat wel. ‘Het is moeilijk als een van de twee in een relatie niet verder wil, maar uiteindelijk heb je dat gewoon te aanvaarden. De manier waarop mijnheer ermee omging was zorgelijk en gevaarlijk. Niet alleen gevaarlijk voor mevrouw, maar ook voor de andere inzittenden van de auto en voor de mensen op de Coolsingel’, zegt officier Smeets. Hamza verdient daarvoor een taakstraf van 80 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier weken. Bovendien zou hij zijn ex een schadevergoeding van 1.350 euro moeten betalen.

Lesje

Hamza verdient een straf, vindt ook zijn advocaat, maar 80 uur vindt hij te veel van het goede. ‘Ik denk dat u zelden iemand in de zaal hebt die zo ontzettend eerlijk is en zo veel spijt heeft. Ook bij zijn verhoor was hij hartstikke eerlijk. Omdat hij een contactverbod heeft, heeft hij mevrouw niet mogen vertellen dat het hem spijt. Mevrouw is hier vandaag niet, maar als ze er wel was geweest, dan hadden we haar via u spijt betuigd’, zegt advocaat Çiçek. Waarom zou de rechter Hamza opzadelen met een lange taakstraf van 80 uur? ‘Hij heeft zijn lesje al geleerd.’ Veertig uur zou de raadsman billijk vinden. Een voorwaardelijke gevangenisstraf vindt hij nutteloos. ‘Het probleem van recidive is er niet, anders had de officier wel een contactverbod geëist.’ Eigenlijk vindt de raadsman een schadevergoeding onterecht, maar als handreiking wil Hamza best 350 euro betalen.

Totaalplaatje

‘Hoe haal je het in je hoofd?’, vraagt politierechter Van Essen zich hardop af nadat hij Hamza het laatste woord heeft gegeven (Hamza had niets meer te zeggen.) ‘U was een boze, opgewonden man. U dwong rijdend in uw auto mevrouw tot stoppen en raakte haar auto, maar dat is niet het belangrijkste. Dat is de mishandeling van mevrouw.’ Hamza ontkent, maar de rechter denkt dat hij wel degelijk in de auto aan het lachgas heeft gezeten. Omdat de samenloop van mishandeling en de beschadiging van de auto volledig de ernst van zijn gedrag dekt, legt de rechter Hamza geen straf op voor zijn rijgedrag op de Coolsingel. (Dat had de officier trouwens ook zo gevraagd.) ‘U mag wettelijk geen hogere straf krijgen dan voor het totaalplaatje verantwoord is. Het totaalplaatje is dat u mevrouw hebt klemgereden, waarbij schade aan de auto is ontstaan en u haar hebt mishandeld.’ Daarvoor verdient Hamza een taakstraf van 60 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee weken met een proeftijd van twee jaar. De rechter: ‘Als u had gezegd: “Wat kan mij het allemaal schelen”, dan had u een hogere straf gekregen. Maar zo bent u niet. U ziet in wat u fout hebt gedaan. U krijgt die twee weken voorwaardelijk om het gewicht van de zaak te laten zien. Ik denk niet dat u binnen twee jaar weer de fout ingaat, maar het punt dient wel te worden gemaakt.’ Hamza moet zijn ex ook duizend euro betalen. Het contactverbod gaat van tafel. Hamza en de officier kunnen leven met de straf; ze gaan niet in hoger beroep.

* Dit is niet zijn echte naam.

Lees hier meer 'Op de Rol'-verhalen- U verlaat Rechtspraak.nl.