Jeugddetentie en verplichte klinische behandeling voor doodsteken 15-jarig meisje
Verminderd toerekeningsvatbaar
De verdachteIemand over wie aanwijzingen bestaan dat hij mogelijk een strafbaar feit heeft gepleegd. De wet spreekt over "een redelijk vermoeden van schuld". Een verdachte wordt pas dader genoemd nadat hij is veroordeeld. heeft op 12 augustus 2020 haar vriendin drie keer met een mes in het bovenlichaam gestoken. Daarbij is een steek door het hart van het 15-jarige meisje haar fataal geworden. Onduidelijk is gebleven wat voorafgaand en tijdens dit drama zich precies heeft afgespeeld. De verdachte heeft daarover geen openheid van zaken willen geven en heeft met haar verklaring over wat er is gebeurd kennelijk de werkelijke toedracht willen verhullen.
De psycholoog en psychiater hebben vastgesteld dat de verdachte verminderd toerekeningsvatbaar is en dat de kans op recidiveHerhaling van strafbaar gedrag. matig tot hoog is, als de verdachte geen behandeling ondergaat.
Langdurige jeugddetentie
De rechtbankRechtsprekend orgaan dat in eerste aanleg oordeelt over zaken zoals echtscheidingen, misdrijven, geldvorderingen, en de meeste bestuursrechtelijke geschillen. Ook wordt met het begrip rechtbank het gebouw aangeduid waarin de rechtbank zetelt. kan gezien de ernst van het feit niet anders reageren dan met het opleggen van een langdurige jeugddetentie. De maximale detentiestraf voor een 16-jarige verdachte is vierentwintig maanden. Omdat de verdachte verminderd toerekeningsvatbaar is, en aan de verdachte een verplichte klinische behandeling, zal worden opgelegd, wordt een onvoorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van achttien maanden passend en geboden geacht.
De rechtbank zal de verdachte verplichten om een klinische behandeling te ondergaan door dit als bijzondere voorwaarde op te nemen bij een op te leggen voorwaardelijke PIJ-maatregel, ook wel bekend als ‘jeugd-tbs’. De voorwaardelijk op te leggen PIJ-maatregel zal bij eventuele tenuitvoerlegging1. Uitvoering van een arrest of uitspraak, desnoods met behulp van een deurwaarder; 2. In het strafprocesrecht: de omzetting van een voorwaardelijke straf in een onvoorwaardelijke straf. verlengbaar zijn tot een termijn van maximaal zeven jaar, waarvan het laatste jaar voorwaardelijk.