Op 18 juni organiseert de Rechtspraak een digitale bijeenkomst voor softwareleveranciers en IT-afdelingen van advocatenkantoren over het Aansluitpunt Rechtspraak. Tijdens de sessie krijgt u meer informatie over de stand van zaken van het Aansluitpunt Rechtspraak, de praktijkproef en welke vervolgstappen we gaan zetten.
'Mensen met schulden die voor de rechter verschijnen, hebben soms geen idee hoe heftig hun eigen financiële situatie is. Wij proberen ze dat in te laten zien en helpen mensen op weg om hun schuldenproblematiek aan te pakken,' zegt Natascha Doorneveld. Zij is net als Bea van der Ven schuldenfunctionaris bij de rechtbank in Den Haag. 'Het steeds weer veroordelen van mensen met schulden tot het betalen van vorderingen draagt niet bij aan het oplossen van problemen. Het is onze rol om dat patroon te doorbreken en mensen te laten zien dat er oplossingen zijn.' …
'Ik heb liever een goeie buur dan een verre vriend', snikt Karin (57).* 'Ik heb er zoveel spijt van dat het buurmeisje zo bang is voor mij. Ik doe geen vlieg kwaad. Ik ben geen slechte vrouw. Ik wil mij van mijn goeie kant laten zien.' Als het aan woningstichting De Woonplaats ligt heeft Karin die kans al lang en breed verspeeld. Zij en haar gezinsleden moeten van de woningverhuurder als de wiedeweerga uit hun Enschedese huurhuis. Ze willen niet. Dan maar op bevel van de voorzieningenrechter, vindt de verhuurder.
‘We moeten ervoor waken dat praktische problemen van de overheid fundamentele uitgangspunten van de rechtsstaat niet onder druk zetten’, schrijft Henk Naves (voorzitter Raad voor de rechtspraak) in zijn vandaag gepubliceerde jaarbericht. Hij maakt zich zorgen over capaciteitsproblemen bij de overheid waardoor uitspraken van rechters niet goed worden uitgevoerd, bijvoorbeeld door het tekort aan zorginstellingen en hulpverleners voor kinderen. Naves: ‘Dit betekent dat de rechter wel kan beslissen dat een kind daar het beste geholpen is, maar dat in de praktijk zijn uitspraak niet goed ten uitvoer kan worden gebracht.’ …
Een ‘stille’ zit in zijn auto op een parkeerplaats langs de A1. Hij is bezig met een zogeheten heimelijke operatie. In burgermanskleren. Zelfs de gewone politie weet niet dat hij daar staat, laat staan wat hij daar doet. Observeren, iemand opwachten – wie zal het zeggen. Maar verderop op de parkeerplaats gooit iemand roet in het eten: een collega nota bene, die heel opzichtig politieagent zit te zijn in zijn eigen auto.
