De digitalisering van civiele procedures wordt op een andere wijze aangepakt. Bij de invoering is er een pilot bij 2 gerechten en daarna volgt meteen invoering bij alle gerechten. Ook verandert de volgorde van digitalisering. Als eerste zijn handelsvorderingen aan de beurt, dan hoger beroep, vervolgens kanton en daarna verzoekschriften en kort geding.
De Eerste Kamer heeft gisteren ingestemd met het wetsvoorstel Digitale processtukken Strafvordering. Door wijzigingen in het Wetboek van Strafvordering en de Wet op de economische delicten krijgt het gebruik van digitale processtukken in het strafproces een wettelijke basis. Hiermee komt het volledig digitaal werken binnen de strafrechtketen een stap dichterbij.
De meeste problemen tussen particulieren en de overheid en particulieren onderling worden zonder tussenkomst van de rechter opgelost. Maar áls de rechter wordt ingeschakeld, vindt men het resultaat in meer dan 7 van de 10 gevallen ‘fair’. Ook hebben burgers over het algemeen vertrouwen in een eerlijke behandeling door de rechter, vinden ze rechters betrouwbaar en rechtbanken belangrijk bij het afdwingen van hun rechten.
Bij het bestrijden van computercriminaliteit, moet de rechter zowel vooraf als achteraf kunnen toetsen. Bij binnendringen van een ‘geautomatiseerd werk’ (verder: computer) dat zich niet in Nederland bevindt (of als de locatie niet kan worden vastgesteld), verdient het aanbeveling in de wet vast te leggen dat dit alleen mag in zeer uitzonderlijke gevallen.
De vernieuwing van het Wetboek van Strafvordering is een zeer complex proces. Dat vraagt om een meer samenhangende aanpak en voldoende tijd. De huidige tijdsplanning - een nieuw Wetboek in 2018 - is te ambitieus.
