Gebouw en exposities

Dit is een afdruk van een pagina op Rechtspraak.nl. Kijk voor de meest actuele informatie op Rechtspraak.nl (http://www.rechtspraak.nl). Deze pagina is geprint op 01-01-1970.

Skip Navigation LinksRechtbank Oost-Brabant > Over de rechtbank > Gebouw en exposities

Paleis van Justitie

Het Paleis van Justitie is ontworpen door de Belgische architect Charles Vandenhove. De buitenmuren zijn opgetrokken uit bakstenen van oranjeachtige Limburgse klei. Het gebouw heeft een carrévorm en is symmetrisch opgebouwd. Koningin Beatrix verrichtte de officiële opening in februari 1999.

De zestien grote zittingszalen zijn voorzien van wandtapijten. Die tapijten zijn door een fabriek uit Oss geweven naar ontwerpen van diverse beeldend kunstenaars.

Op het grote binnenplein plaatste de Belgische architect een vierkantig en een achthoekig bakstenen torentje. De beide torentjes geven toegang tot de ondergrondse parkeergarage en zijn gemaakt van donker baksteen.

 

 

Kunst in het Paleis van Justitie

Kunst en architectuur worden in het Paleis van Justitie op een even klassieke als vernieuwende wijze met elkaar verbonden. Op voorstel van de Belgische architect Charles Vandenhove werden de muren van zestien zittingszalen bedekt met wandkleden.

De kleden refereren aan de eeuwenoude gobelintraditie, waarin hoogtepunten uit het dagelijkse leven werden geborduurd. In dit geval gaat het echter niet om handwerk, maar om met behulp van computerscantechniek bewerkte ontwerpen die machinaal worden geweven. De wandkleden hebben een lengte en hoogte die varieert met de omvang van de ruimten. Het grootste wandkleed is zestien meter lang en vier meter hoog.

 

De kunstenaars

Voor de selectie van de kunstenaars deden Vandenhove en de rijksgebouwmeester Patijn een beroep op Chris Dercon, directeur van het Museum Boijmans Van Beuningen te Rotterdam. De keuze viel op Rob Birza, Jan Dibbets en Marlene Dumas, Henri Jacobs, Luc Tuymans en Willem Oorebeek, Giullio Paolini, Jeff Wall en Ludger Gerdes. De eerste acht kregen ieder opdracht om voor twee zittingszalen de wandkleden te ontwerpen.

De kunstenaars vertegenwoordigden toentertijd alle belangrijke ontwikkelingen binnen de beeldende kunst; van arte povera (Paolini), conceptuele kunst (Dibbets) en experimentele grafiek (Oorebeek) tot figuratieve schilderkunst (Tuymans en anderen) en realistische fotografie (Wall). Wat hen als groep bond, is de maatschappelijke betrokkenheid en hun behoeften om de verhalende mogelijkheden van de kunst te verkennen.

 

Twaalf kleuren

De kunstenaars kregen in het najaar van 1996 de opdracht afbeeldingen te maken over wat zich in de zittingszalen afspeelt. Bij de uitwerking van de opdracht kregen zij de vrije hand, zij het dat er wel een productietechnische beperking was: er konden slechts twaalf kleuren worden gebruikt. Bovendien konden de wandkleden niet allemaal afzonderlijk worden geweven. Het zou namelijk onbetaalbaar zijn om voor ieder wandkleed aparte kleurinstellingen te maken en de weefmachine in te stellen met de benodigde 6.000 klosjes wol.

In februari 1997 presenteerden de kunstenaars hun ontwerpen in het ministerie van VROM in Den Haag. Niet alleen de gekozen technieken bleken sterk te verschillen, ook het thema 'justitie' was op zeer verschillende manieren geïnterpreteerd. Bij sommigen, zoals Jeff Wall en Marlene Dumas, is het thema direct herkenbaar, terwijl bij anderen de link met justitie een stuk minder duidelijk is.

Gedurende het voorjaar van 1997 zijn de ontwerpen waar nodig, in samenwerking met de ontwerpafdeling van Desso, aangepast en gereed gemaakt voor productie. In juni werden de computeruitdraaien van de ontwerpen samen met stukjes proeftapijt gepresenteerd aan de opdrachtgever en gebruikers.

Vanaf 28 januari 1998 kon de fabrikant beginnen met het weven van het in totaal zeshonderd meter lange wandkleed. Op 1 april 1998 werd het gebouw met de wandkleden opgeleverd aan de gebruikers.