De zaak

Het Openbaar Ministerie verdenkt zanger Marco Borsato ervan dat hij ontucht met een minderjarig meisje heeft gepleegd. Volgens Borsato zijn de beschuldigingen onterecht.

De officier van justitie

Marco Borsato heeft volgens het Openbaar Ministerie tussen september 2014 en januari 2015 ontucht gepleegd met een minderjarig meisje (de aangeefster). Het OM verdenkt hem ervan dat hij meerdere keren de billen, borsten en vagina van het toen 15-jarige meisje heeft betast, zowel over als onder haar kleding. Volgens het OM is er voldoende wettig en overtuigend bewijs. De verklaring van de aangeefster vindt het OM betrouwbaar. Een betrouwbare verklaring is echter niet genoeg, er moet ook bewijs zijn dat deze verklaring ondersteunt. In deze zaak bestaat dat bewijs onder andere uit geluidsopnames. Op deze opnames confronteren de aangeefster en haar moeder Borsato met de beschuldigingen. Uit zijn reactie leidt het OM af dat hij de beschuldigingen (deels) bekent.

Het OM vindt de beschrijvingen van ontuchtige handelingen door het meisje in haar dagboek betrouwbaar. In de visie van het OM was Borsato de grens tussen goed en fout in zijn relatie met de aangeefster volledig kwijt. Alles overwegende eist het OM vijf maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf.

De advocaten

Marco Borsato vindt dat hij niets verkeerds heeft gedaan en ontkent alle beschuldigingen. Hij is, naar eigen zeggen, altijd voorzichtig geweest in de omgang met het gezin van het meisje. De ontuchtige handelingen die de aangeefster beschrijft, kunnen volgens de advocaten van Borsato niet worden bevestigd door steunbewijs. Getuigen uit de vriendengroep of de familie hebben geen ontuchtige handelingen gezien en opgenomen gesprekken of dagboekfragmenten zijn niet concreet of dateren van na de beschuldigde periode. Het dagboek kan niet dienen als steunbewijs, want de aangeefster is de bron.

De advocaten wijzen erop dat sommige vermeende gedragingen deel uitmaakten van een spel of context waarbij fysiek contact normaal was. Ook een opgenomen telefoongesprek tussen de moeder van het meisje en Marco Borsato wordt door de verdediging uitgelegd als informeel en niet als bekentenis.

De beschuldigingen zijn gebaseerd op interpretaties, dagboeknotities en achteraf aangehaalde emoties, en vormen geen concreet bewijs. Omdat de beschuldigingen onvoldoende wettig en overtuigend bewezen kunnen worden, zou Marco Borsato volledig vrijgesproken moeten worden.

De rechtbank Midden-Nederland

Volgens de wet kan een beschuldiging niet alleen op grond van de verklaring van één getuige worden bewezen, ook niet als de rechtbank deze verklaring betrouwbaar vindt. Er moet altijd ander bewijs (steunbewijs) in het dossier zitten. In een stiekem opgenomen gesprek confronteert de moeder Borsato met de vondst van het dagboek waarin de vermeende ontucht beschreven staat. De rechtbank meent dat Borsato in dit gesprek nergens een bekentenis aflegt en het niet als steunbewijs kan worden gebruikt. Dat geldt ook voor het dagboek. Een handgeschreven passage waarin de aangeefster ontuchtige handelingen beschrijft, kan in beginsel geen steunbewijs zijn, omdat het om dezelfde bron gaat.

Bovendien plaatst de rechtbank kanttekeningen bij het dagboek. Deskundigen hebben bijvoorbeeld niet kunnen vaststellen wanneer passages daadwerkelijk zijn opgeschreven. Er zijn meerdere getuigen gehoord, maar ook hun verklaringen kunnen niet als steunbewijs worden gebruikt. Geen van hen heeft ontuchtige handelingen van Borsato gezien. Gezien al deze punten, is het bewijs onvoldoende en spreekt de rechtbank Marco Borsato vrij van alle beschuldigingen.