Slaan, stompen, trappen, knijpen, duwen, uitschelden, kleineren; Joseph* (39) zou het zijn 2 oudste kinderen volgens de officier van justitie allemaal hebben aangedaan. Pas als zijn vrouw naar de politie stapt en hij in juni van dit jaar in de cel belandt en een contactverbod krijgt, stoppen de pijnigingen.
Een 51-jarige man die op 30 oktober vorig jaar zijn broer neerstak in Naarden, krijgt van de rechtbank Midden-Nederland een tbs-maatregel met dwangverpleging opgelegd. De verdachte bracht in een psychose zijn broer met meerdere messteken om het leven. De man krijgt geen celstraf, omdat hij vanwege zijn stoornis geen controle had over zijn handelen.
Pelle* (49) heeft spijt. Spijt dat hij de 2 politieagenten die ‘s nachts bij hem aan de deur stonden, heeft bedreigd en beledigd. Het was ook niet zo fraai wat hij de agenten toeschreeuwde. ‘Ik heb hier een 9mm, die zet ik tegen je hoofd. Ik zoek je privé wel op. Ik maak je dood. Ik snijd je open van boven naar beneden, zodat je darmen eruit komen.’ En oh ja: ‘Als je aan mijn kat komt maak ik je dood.
Als persoonsgegevens van slachtoffers niet juridisch relevant zijn, is het ook niet noodzakelijk ze in een strafdossier te vermelden. Rechters hebben deze gegevens namelijk niet nodig om een beslissing te nemen. Dat is een van de conclusies uit het vandaag gepubliceerde onderzoek van het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving (NSCR). In opdracht van de Raad voor de rechtspraak deed het NSCR onderzoek naar het gebruik van persoonsgegevens van slachtoffers in strafdossiers.
Haar bovenwoning van 45 vierkante meter in de Hoeksche Waard is misschien wat aan de kleine kant voor 10 honden, maar dat betekent niet dat Chantal* (39) de dieren dús ‘de nodige zorg’ heeft onthouden. ‘Ze gaf de honden voldoende voer en water. Mevrouw wandelde veel en langdurig met ze. Hun welzijn was niet in gevaar. De dierenarts heeft verklaard dat het over het algemeen goed ging met de honden en dat ze gezond waren’, zegt Chantals raadsman.
