Nummer 10, gepubliceerde uitspraken oktober, jaargang 2026
De Nieuwsbrief Jurisprudentie van de CRvB komt één keer per maand uit en bevat een overzicht van de belangrijkste uitspraken die zijn gepubliceerd op rechtspraak.nl. Dit nummer bevat een selectie van uitspraken die, op een uitzondering na, in oktober 2026 zijn gepubliceerd.
De uitspraken worden per (deel)rechtsgebied aangeboden. Door in onderstaande inhoudsopgave op het onderwerp van voorkeur te klikken komt u direct bij de uitspraken op het desbetreffende rechtsgebied. De essentie van de uitspraak wordt beknopt weergegeven. De link onder het ECLI-nummer leidt door naar de volledige tekst van de uitspraak.
Afzender: Wetenschappelijk Bureau, afdeling Informatie, Documentatie en Bibliotheek.
Uw reactie graag naar: wb@rechtspraak.nl- U verlaat Rechtspraak.nl
Inhoud nieuwsbrief
Algemeen bestuursrecht en bestuursprocesrecht
ECLI:NL:CRVB:2026:1337- U verlaat Rechtspraak.nl
Ontvankelijkheid bezwaar. Ontkenning ontvangst besluiten. Uwv hoeft verzending (na 15 jaar) niet aannemelijk te maken.
Het is vaste rechtspraak van de Raad dat het aan het bestuursorgaan is om aannemelijk te maken dat een betrokkene een besluit heeft ontvangen wanneer een besluit niet aangetekend is verzonden en de ontvangst daarvan door de betrokkene wordt betwist. Er zijn echter ook situaties waarin niet meer in redelijkheid van het bestuursorgaan kan worden gevraagd de verzending aannemelijk te maken. Een dergelijke situatie doet zich hier voor nu het (bijna) vijftien jaar heeft geduurd voordat appellante bezwaar heeft gemaakt tegen het besluit. De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank dat appellante op de hoogte moet zijn geweest van de rechtsgevolgen of in ieder geval de feitelijke gevolgen van de besluiten moet hebben ondervonden. Onder deze omstandigheden brengt de ontkenning door appellante van de ontvangst van het besluit in redelijkheid niet mee dat het Uwv de verzending vijftien jaar later nog aannemelijk moet maken.
Awb art. 6:8
ECLI:NL:CRVB:2026:1346- U verlaat Rechtspraak.nl
Incidenteel hoger beroep Uwv. Opdracht rechtbank. Finale geschilbeslechting.
Het Uwv heeft in het incidenteel hoger beroep aangevoerd niet te begrijpen waarom de rechtbank een nieuw te nemen besluit met een afdoende motivering aangewezen acht, terwijl volgens de rechtbank het rechtsgevolg van het bestreden besluit, de terugvordering van de voorschotten, gehandhaafd kan worden. Dit betoog slaagt. De rechtbank had, gelet op haar oordeel dat het Uwv de terugvordering terecht heeft gehandhaafd en het bepaalde in artikel 8:41a van de Awb, de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand kunnen laten.
Awb art. 8:110, 8:41a, 8:72 lid 3
ECLI:NL:CRVB:2026:1243- U verlaat Rechtspraak.nl
Verzoek om nadeelcompensatie. Beëindiging toestemming verrichten nevenwerkzaamheden met afbouwperiode. Geen sprake van schade die het normale maatschappelijke risico of het normale ondernemersrisico overstijgt.
De korpschef heeft op basis van gewijzigd beleid de eerder aan appellant verleende toestemming om nevenwerkzaamheden als tolk/vertaler voor de politie te verrichten beëindigd. Zoals in de uitspraak van 27 oktober 2022 (ECLI:NL:CRVB:2022:2320- U verlaat Rechtspraak.nl) is overwogen is de achtergrond daarvan dat, ongeacht welke functie de ambtenaar binnen de politie vervult, (de schijn van) belangenverstrengeling en (imago)schade voor de politie moet worden voorkomen en is dit onvoldoende gewaarborgd als nevenwerkzaamheden worden verricht als tolk/vertaler voor de politie. Hierbij spelen ook de maatschappelijke ontwikkelingen een rol. Dit zijn in het algemeen omstandigheden waar een ambtenaar rekening mee moet houden.
Verder is in de uitspraak van 27 oktober 2022 overwogen dat appellant de nevenwerkzaamheden op oproepbasis en zonder werkgarantie verrichtte, en dat de wens van een opdrachtgever om niet langer van de diensten van een zzp’er gebruik te maken in beginsel tot het normale ondernemersrisico behoort. De bijzondere omstandigheden waaronder appellant zijn nevenwerkzaamheden verrichtte en de omvang daarvan maken dat niet anders.
Gelet op alle omstandigheden van het geval kan niet worden gezegd dat de door appellant gestelde schade die hij na afloop van de afbouwperiode heeft geleden, het normale maatschappelijke risico of het normale ondernemersrisico overstijgt. Daarom kan en zal de Raad in het midden laten of in dit geval is voldaan aan het vereiste van een speciale last.
Ambtenaren
ECLI:NL:CRVB:2026:1366- U verlaat Rechtspraak.nl
Salaris bij aanvang aanstelling. Strijd met het verbod van onderscheid op grond van geslacht. De beloningsmaatstaf laatstverdiend salaris is niet gebaseerd op objectieve en genderneutrale factoren.
Appellante en de mannelijke collega met wie zij zich vergelijkt (maatman) zijn vrijwel gelijktijdig in dezelfde functie (beveiliger) aangesteld. Appellante is bij haar indiensttreding op trede 3 van de toepasselijke salarisschaal ingeschaald en haar mannelijke collega op trede 8. Appellante heeft feiten aangedragen die onderscheid op grond van geslacht kunnen doen vermoeden, zodat de commandant dient te bewijzen dat hij geen verboden onderscheid heeft gemaakt bij de inschaling van appellante.
De Raad acht het niet aannemelijk dat andere beloningsmaatstaven dan het laatstverdiende salaris het loonverschil hebben bepaald. Anders dan de commandant is de Raad van oordeel dat toepassing van de beloningsmaatstaf laatstverdiend salaris niet objectief en genderneutraal is en evenmin niets van doen heeft met ongelijke behandeling op grond van geslacht. Weliswaar verwijst het laatstverdiende salaris niet direct naar het geslacht of de geslachtskenmerken van de persoon die dit salaris verdiende, maar juist in deze zaak blijkt dat toepassing van dit criterium indirect onderscheid tussen vrouwen en mannen in de hand werkt en kan leiden tot een bestendiging van bestaande loonverschillen tussen mannen en vrouwen. Het gegeven dat het criterium laatstverdiend salaris op gelijke wijze op appellante en de maatman is toegepast is dan ook niet voldoende om te kunnen concluderen dat dit criterium als een objectieve en neutrale beloningsmaatstaf is te beschouwen. De Raad betrekt hierbij de Loontransparantierichtlijn, waarvan de implementatietermijn op 7 juni 2026 is verstreken. Het bestreden besluit komt in strijd met het verbod van onderscheid op grond van geslacht. In dit geval leidt dit ertoe dat appellante gelijk moet worden beloond als de maatman.
WAD art. 12o; IBBAD art. 10; VWEU art. 157; WGB art. 1, 1b lid 1, 6, 6a, 7, 8, 9
Arbeidsongeschiktheid
ECLI:NL:CRVB:2026:1268- U verlaat Rechtspraak.nl
Onvoldoende motivering duurzaamheid. Gebrek aan behandelmotivatie.
In de psychiatrische expertise wordt melding gemaakt van een gebrek aan behandelmotivatie van ex-werknemer. In het rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep staat dat ex-werknemer weinig nut ziet in weer psychologische behandeling en geeft aan behandelmoe te zijn. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft niet kenbaar beoordeeld of het gebrek aan behandelmotivatie voortkomt uit ziekte en/of gebrek, en zo ja, wat dit betekent voor de inschatting van de kans op herstel. Verder heeft de verzekeringsarts onvoldoende gemotiveerd welk mogelijk resultaat van de door de psychiater genoemde behandelingen kan worden verwacht. Er is sprake van een motiveringsgebrek.
Wet WIA art. 4
ECLI:NL:CRVB:2026:1262- U verlaat Rechtspraak.nl
Praktische schatting. Feitelijk verrichte arbeid. Geen gecombineerde schatting (praktisch en theoretisch).
Ex-werkneemster werkte ten tijde van de beoordeling veertien uur per week bij een andere werkgever. Het Uwv heeft in hoger beroep een praktische schatting verricht op basis waarvan ex-werkneemster 51,44% arbeidsongeschikt is. Volgens appellante is werkneemster in staat om veertig uur per week te werken, maar heeft zij er zelf voor gekozen om minder uur te werken. De Raad acht de wijze waarop de arbeidskundige beoordeling is verricht, in overeenstemming met het Schattingsbesluit. Anders dan appellante heeft betoogd zijn de bewoordingen in het Schattingsbesluit duidelijk. In het kader van een praktische schatting kan slechts rekening worden gehouden met verdiensten uit feitelijk verrichte (passende) arbeid. De werkzaamheden zijn passend voor de ex-werkneemster. Voor de door appellante geopperde gecombineerde schatting (praktisch en theoretisch) is in het Schattingsbesluit geen basis te vinden.
Wet WIA art. 5; Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten art. 9, aanhef en onder h
ECLI:NL:CRVB:2026:1342- U verlaat Rechtspraak.nl
Praktische schatting. Loon niet representatief. Ongeschikt voor maatman. Reistijd.
Werkneemster is vanaf januari 2022 hervat in een opbouwschema, waarbij zij haar eigen werk in aangepaste vorm heeft verricht. Appellante heeft het volledige loon betaald, maar niet is duidelijk geworden welke werkzaamheden werkneemster uitvoerde en in welke omvang. Aannemelijk is dat het loon te hoog is en daarmee niet representatief. Het Uwv heeft terecht geen praktische schatting verricht. Het maatgevende werk is niet geschikt. In dit werk wordt een dag op kantoor gewerkt. Het Uwv wordt gevolgd in het standpunt dat de reistijd als onderdeel van de werktijd en dus van de maatgevende arbeid moet worden beschouwd. Ongeacht de vraag of de reis twee uur (per auto) of drie uur (openbaar vervoer) enkele reis bedraagt, houdt dit een werkdag in van meer dan acht uur, namelijk tien of elf uur. Het Uwv kan daarom gevolgd worden in het standpunt dat dit een overschrijding inhoudt van de belastbaarheid.
Wet WIA art. 5; Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten art. 9, aanhef en onder h en i
Bijstand
ECLI:NL:CRVB:2026:1363- U verlaat Rechtspraak.nl
Gedeeltelijke toewijzing verzoek om voorlopige voorziening. Zorgbehoefte. Nader onderzoek.
Verzoeker heeft met de door hem verstrekte stukken een aanzienlijke feitelijke grondslag verstrekt die erop wijst dat Y een zorgbehoefte heeft als bedoeld in artikel 3, tweede lid, onder a van de PW (nieuw). De verstrekte (medische) informatie over de zorgbehoefte van Y is specifiek en niet zo licht van aard dat het college daaraan voorbij had kunnen gaan. De voorzieningenrechter is met de rechtbank voorshands van oordeel dat het in dit geval op de weg van het college ligt om nader onderzoek te laten verrichten.
PW art. 3 lid 2 onder a
ECLI:NL:CRVB:2026:1351- U verlaat Rechtspraak.nl
Afwijzing aanvraag om bijstand en bedrijfskapitaal. Bedrijf niet levensvatbaar. Onzorgvuldig deskundigenadvies. Opdracht nieuw besluit.
Uit het adviesrapport van het IMK blijkt niet dat de nieuwe bedrijfsactiviteiten van appellant bij het onderzoek zijn betrokken, of dat onderzoek is verricht naar de specifieke markt waarop appellant met de verkoop van (componenten en systemen van) legacy computers opereert. Het rapport maakt ook niet duidelijk hoe groot die markt is en welke rol appellant daarin naar verwachting kan vervullen. Verder zijn de adviseur en het college in bezwaar niet ingegaan op de uitvoerige en onderbouwde kritiek van appellant op het adviesrapport. Het bestreden besluit berust aldus niet op een deugdelijke motivering.
Bbz 2004 art. 1 onder c
Sociale voorzieningen
ECLI:NL:CRVB:2026:1404- U verlaat Rechtspraak.nl
Wlz. Extra Kosten Thuis (EKT). Aanvraag ten onrechte afgewezen. Geen aanknopingspunten in de wet- en regelgeving voor de door het zorgkantoor gegeven uitleg en toepassing van de EKT-toeslag.
Budgethouder realiseerde Wlz-geïndiceerde-zorg met een pgb. Met dit pgb kocht zij onder meer zorg in bij een niet professionele zorgverlener. Op 17 oktober 2023 heeft budgethouder een aanvraag gedaan voor een Extra Kosten Thuis (EKT)-toeslag. Die aanvraag is door het zorgkantoor afgewezen. Volgens het zorgkantoor mag van budgethouder worden verlangd dat zij het uurtarief van de zorg door de niet professionele zorgverlener verlaagt, omdat zij op die manier met het basisbudget op doelmatige wijze thuis kan voorzien in alle benodigde zorg. Naar het oordeel van de Raad zijn voor deze door het zorgkantoor gegeven uitleg en toepassing van de EKT-toeslag geen aanknopingspunten te vinden in de wet- en regelgeving. Ook uit de wetsgeschiedenis valt niet af te leiden dat het zorgkantoor van een budgethouder als hier aan de orde mag verlangen het met een zorgverlener overeengekomen (wettelijk toegestane) tarief te verlagen, enkel om daarmee te bewerkstelligen dat de totale kosten van de kwalitatief en qua omvang verantwoorde zorg alsnog binnen het basisbudget blijven en daardoor aan een EKT-toeslag niet wordt toegekomen.
Wlz art. 3.3.3 lid 4; Rlz art. 5.1 lid 1 en 2, 5.1a
Studiefinanciering
ECLI:NL:CRVB:2026:1388- U verlaat Rechtspraak.nl
Migrerende werknemer/zelfstandige. Werken voor Universiteitsraad.
De Raad laat in het midden of appellant zijn werkzaamheden voor de universiteitsraad al dan niet heeft uitgevoerd binnen een gezagsverhouding. Als er sprake was van werkzaamheden die worden bestreken door hetzij artikel 45 hetzij artikel 49 van het VWEU, is een antwoord op die vraag voor de voorliggende zaak niet relevant.
De werkzaamheden die appellant verrichtte als lid van de universiteitsraad verschillen niet wezenlijk verschillen van werkzaamheden die plegen te worden uitgeoefend door leden van bijvoorbeeld medezeggenschapsorganen. Naar het oordeel van de Raad zijn dit daarom werkzaamheden die niet zijn uitgesloten van de werkingssfeer van artikel 45 van het VWEU (als sprake is van een gezagsverhouding), dan wel artikel 49 van het VWEU (als daarvan geen sprake is).
Uit de gedingstukken blijkt dat appellant de bestuursbeurs heeft ontvangen vanwege en gedurende zijn lidmaatschap van de universiteitsraad, en dat de omvang van zijn werkzaamheden mede de hoogte van de beurs bepaalt. Het feit dat ook andere personen in aanmerking kunnen komen voor een beurs op grond artikel 7.51 van de WHW en daarvoor geen beroepswerkzaamheden hoeven uit te oefenen, maakt dat niet anders. In het geval van appellant is deze beurs wél gekoppeld aan beroepswerkzaamheden en dus een tegenprestatie.
VWEU art. 45, 49, Wsf 2000 art. 2.2
ECLI:NL:CRVB:2026:1412- U verlaat Rechtspraak.nl
Migrerende werknemer. Prestatiebeurs. Aanvang prestatiebeurstermijn. Samenloop met collegegeldkrediet.
De diplomatermijn en opnametermijn starten op de eerste dag van de maand waarover voor het eerst studiefinanciering is toegekend voor het volgen van hoger onderwijs. Tot studiefinanciering behoort ook het collegegeldkrediet. De Wsf 2000 kent geen bepaling waaruit uitdrukkelijk volgt dat met het toekennen van het collegegeldkrediet ook de ‘prestatiebeursfase’ start. De definitie van prestatiebeurs in artikel 5.1 van de Wsf 2000 omvat immers niet het collegegeldkrediet. Niettemin oordeelt de Raad dat uit de wetssystematiek volgt dat de verschillende studiefinancieringscomponenten zoals benoemd in artikel 3.1, tweede lid, aanhef, van de Wsf 2000 als ondeelbaar geheel moeten worden gezien. Een situatie waar aanspraken op verschillende componenten studiefinanciering met elk (een) eigen tijdvak(ken) naast elkaar zouden bestaan, verdraagt zich niet met dit in artikel 2.13, eerste lid, onder a, van de Wsf 2000 verwoorde uitgangspunt. Deze uitleg komt niet in strijd met Unierecht. Vast staat dat een student met de Nederlandse nationaliteit die vier jaar lang alleen aanspraak heeft gemaakt op het collegegeldkrediet daarna ook geen aanspraak meer heeft op een aanvullende beurs. Appellante is dus niet anders of slechter behandeld dan een student met de Nederlandse nationaliteit in dezelfde omstandigheden. Dat appellante – anders dan een Nederlandse student – niet zonder meer kon kiezen uit het volledige ‘studiefinancieringspakket’ omdat zij bij aanvang van haar studie nog geen werknemer was in de zin van Richtlijn 2004/38, maakt dat niet anders.
VWEU art. 45, Wsf 2000 art. 2.13, 3.1, 5.2
Overige
ECLI:NL:CRVB:2026:1317- U verlaat Rechtspraak.nl
Kwijtschelding Wet hersteloperatie toeslagen. Strafbeschikking.
Het Uwv proces-verbaal heeft opgemaakt en aangifte heeft gedaan bij het Openbaar Ministerie van schending van de inlichtingenverplichting van appellante, door niet door te geven dat zij van DGA was dus niet verzekerd was voor de werknemersverzekeringen. De strafzaak is afgedaan met een strafbeschikking. Naar het oordeel van de Raad heeft het Uwv voldoende gemotiveerd dat de schulden van appellante het gevolg zijn van gedragingen als bedoeld in artikel 3.6, vierde lid, onder c, van de Wht. Niet kan worden gezegd dat het Uwv daarmee niet binnen de grenzen van de hem toekomende beoordelingsruimte is gebleven. Daarbij heeft het Uwv er terecht op gewezen dat in de memorie van toelichting bij de Wht de situatie waarin een strafbeschikking is afgegeven vanwege zekerheidsfraude wordt genoemd als een van de situaties die binnen het bereik van het vierde lid, onder c, van artikel 3.6 van de Wht kunnen vallen. De stelling van appellante in hoger beroep dat sprake zou zijn van private schulden wordt niet gevolgd.
Wht art. 3.6
ECLI:NL:CRVB:2026:1263- U verlaat Rechtspraak.nl
Toeslag op voorschot. Intrekking voorschot.
Het Uwv heeft de toeslag over de periode van 7 augustus 2023 tot en met 30 september 2023 geweigerd. De Raad acht deze weigering terecht. Met de afwijzing van de WIA-aanvraag bij besluit van 28 september 2023 is de grondslag aan het recht op toeslag, te weten het bestaan van het recht op een loondervingsuitkering, komen te vervallen. Het Uwv heeft ter zitting bij de rechtbank zijn standpunt gewijzigd in die zin dat een toeslag op een verstrekt voorschot aan WIA-uitkering mogelijk is, maar dat dit niet kan, als het recht op voorschot aan WIA-uitkering is ingetrokken. Dat laatste is hier gebeurd, omdat het Uwv met een besluit van 28 september 2023 de aanvraag van appellante voor een WIA-uitkering heeft afgewezen. Achteraf is vastgesteld dat appellante geen recht heeft op een WIA-uitkering, zodat de voorschotten ten onrechte zijn toegekend.
TW art. 2
Archief nieuwsbrieven
Nieuwsbrieven 2026
Nieuwsbrieven 2025
Nieuwsbrieven 2024
Nieuwsbrieven 2023
- Nummer 1, 1e helft januari 2023
- Nummer 2, 2e helft januari 2023
- Nummer 3, 1e helft februari 2023
- Nummer 4, 2e helft februari 2023
- Nummer 5, 1e helft maart 2023
- Nummer 6, 2e helft maart 2023
- Nummer 7, 1e helft april 2023
- Nummer 8, 2e helft april 2023
- Nummer 9, 1e helft mei 2023
- Nummer 10, 2e helft mei 2023
- Nummer 11, 1e helft juni 2023
- Nummer 12, 2e helft juni 2023
- Nummer 13, 1e helft juli 2023
- Nummer 14, 2e helft juli 2023
- Nummer 15, 1e helft augustus 2023
- Nummer 16, 2e helft augustus 2023
- Nummer 17, 1e helft september 2023
- Nummer 18, 2e helft september 2023
- Nummer 19, 1e helft oktober 2023
- Nummer 20, 2e helft oktober 2023
- Nummer 21, 1e helft november 2023
- Nummer 22, 2e helft november 2023
- Nummer 23, 1e helft december 2023
- Nummer 24, 2e helft december 2023
Nieuwsbrieven 2022
- Nummer 1, 1e helft januari 2022
- Nummer 2, 2e helft januari 2022
- Nummer 3, 1e helft februari 2022
- Nummer 4, 2e helft februari 2022
- Nummer 5, 1e helft maart 2022
- Nummer 6, 2e helft maart 2022
- Nummer 7, 1e helft april 2022
- Nummer 8, 2e helft april 2022
- Nummer 9, 1e helft mei 2022
- Nummer 10, 2e helft mei 2022
- Nummer 11, 1e helft juni 2022
- Nummer 12, 2e helft juni 2022
- Nummer 13, 1e helft juli 2022
- Nummer 14, 2e helft juli 2022
- Nummer 15, 1e helft augustus 2022
- Nummer 16, 2e helft augustus 2022
- Nummer 17, 1e helft september 2022
- Nummer 18, 2e helft september 2022
- Nummer 19, 1e helft oktober 2022
- Nummer 20, 2e helft oktober 2022
- Nummer 21, 1e helft november 2022
- Nummer 22, 2e helft november 2022
- Nummer 23, 1e helft december 2022
- Nummer 24, 2e helft december 2022
Oudere nieuwsbrieven zijn terug te vinden op Archiefweb.