Op de rol: verslagen vanuit de zittingszaal

Nico (76) vindt dat hij met een fles wijn op prima kan autorijden. ‘Doorgaans rijdt mijn vrouw, maar nu wilde ik zelf rijden. Ik was eigenwijs’, zegt Nico in zaal 6 van het Bredase gerechtsgebouw tegen politierechter Hermans. En dus rijdt hij op zondagavond 26 april 2015 in kennelijke staat van Tilburg naar zijn woonplaats Moergestel. Als hij afslaat op de rotonde naar de Moergestelse Schoolstraat en een Volkswagen Jetta de rotonde nadert, gaat het mis. ‘Mijn geheugen is een zeef’, zegt Nico tegen de politierechter, ‘maar ik weet dat ik aan de linkerkant een auto schaafde. Ik lig er ‘s nachts nog wakker van. Ik ben meteen rechts in de berm gestopt, waarbij ik op een varkensrug (betonblokken die het verkeer moeten scheiden, red.) reed. Dat was stom, want dat kostte mij een wiel.’ …

Frank krijgt het te kwaad als zijn advocate in de Almelose kortgedingzaal het trieste lot van Spike oprakelt. De hele zitting lang komt het niet meer goed met de internationale vrachtwagenchauffeur. Frank is dol op Spike, en Spike volgens Frank ook op Frank, maar Spike en Frank mogen elkaar niet meer zien van Samantha. Want Samantha houdt meer van Spike, en Samantha vindt dat Franks liefde voor Spike te wensen overlaat. Wat heet, de hulpbehoevende Spike lijdt bij Frank en is veel beter af bij Samantha, vindt Samantha. Daarom heeft ze een einde gemaakt aan de omgangsregeling voor de 8 jaar oude golden retriever en zitten de voormalige echtelieden vanochtend voor voorzieningenrechter Matthieu Verhoeven. Want Frank vindt dat hij net zoveel recht heeft op Spike als Samantha.

Kantonrechter Michiel van Aardenne heeft een volle agenda. 19 zaken passeren vanochtend de revue. Voor de ene verdachte staat 5 minuten, voor de ander 1 kwartier, maar Van Aardenne laat zich hoe dan ook niet opjagen door de klok. De sfeer is ook informeler dan bij de politierechter. De verdachten zijn geen vaste rechtbankklanten. De zeiler uit Gelderland bijvoorbeeld, die zijn boot ‘s nachts niet voor de sluis in Veere had mogen aanleggen, een Vlaamse automobiliste die tegen het verkeer in de Westerscheldetunnel inreed en aan het einde gewoon omdraaide (‘een wonder dat er niets misging; wat had dat verschrikkelijk kunnen aflopen’, aldus de kantonrechter), een mijnheer die in Middelburg niet voor de haaientanden stopte en een fietser aanreed, een trucker die in Westdorpe doorreed bij de rode knipperlichten op een spoorwegovergang, een automobilist uit Goes die in een psychotische toestand door het verkeer jakkerde en nu van een papiertje zijn berouw voorleest.

Rogier* was afgestudeerd en belandde in een gespreid bedje, maar waar was de opwinding van het bestaan? Die zocht en vond hij in de badkamer van zijn schoonouders in een Zeeuws-Vlaamse dorp, waar hij zijn vriendin en haar zus met zijn mobiele telefoon filmde. In het geniep wel te verstaan, en dat mag niet. Artikel 139f van het Wetboek van Strafrecht verbiedt het heimelijk vervaardigen van beelden van mensen die zich in een woning of op een andere niet voor het publiek toegankelijke plaats bevinden. Zelfs als die opnames niet op het internet verschijnen. Goed om te weten in een tijd waarin we alles en nog wat met een slimme telefoon filmen.