Laden...

Op de rol: 'Je gaat nú je vrouw bellen'

Dit is een afdruk van een pagina op Rechtspraak.nl. Kijk voor de meest actuele informatie op Rechtspraak.nl (http://www.rechtspraak.nl). Deze pagina is geprint op 01-01-1970.

Skip Navigation LinksRaad voor de rechtspraak > Nieuws > Op de rol: 'Je gaat nú je vrouw bellen'
Den Haag, 10 juni 2021

Eerst wordt aangebeld, daarna ontploft een cobra vuurwerkbom in de brievenbus van een Haagse woning. De halve voordeur explodeert en glas vliegt door de gang. ‘Een doodsklap. Wat een ongelofelijk geluk dat niemand bij die deur stond’, zegt politierechter Wim Donker. De brievenbus zelf vliegt door de ruit van een geparkeerde auto. Wat, waarom?

De aanslag blijkt te maken te hebben met een confrontatie die de heer des huizes eerder die maand in de duinen had met een groep pedojagers. Joost* vertelt de politie, en zijn echtgenote, zijn verhaal. Hij is in de duinen bij Kijkduin afgeperst, geslagen en geschopt. Daarvan heeft hij uit schaamte geen aangifte gedaan. Hij vertelde zijn echtgenote dat hij was gevallen tijdens het hardlopen.

Seks

Niet dus, hij is op 7 oktober te grazen genomen door een groepje Haagse twintigers, die hem naar de duinen hebben gelokt ‘om seks te hebben met een meisje van 15.’ ‘Hij is zo geil als boter; hij denkt dat het een wijf is’, meldt Mike (22) zijn vrienden, die Joost bij het uitkijkpunt aan de Machiel Vrijenhoeklaan opwachten met het ‘nobele doel’, aldus 1 van de advocaten van de 4 verdachten, om ‘een gesprek met hem te hebben.’ (Dat bericht ging niet over Joost, zegt Mike tegen de rechter, maar over een collega.) Een gesprek? Officier van justitie Nanda Ros: ‘Op het internet circuleren heel veel filmpjes over het ‘exposen’ en in elk filmpje komt geweld voor. En u wilt mij vertellen dat u een redelijk gesprek met die man wilde voeren?’

Kippenvel

‘Ik denk dat het goed is om even te kijken naar een filmpje dat 1 van u in de duinen heeft gemaakt’, zegt politierechter Donker in zaal L1 van de Haagse rechtbank. De rechter houdt zijn iPad op. Joost zit tegen de duinrand, uitgeteld. Het klinkt: ‘Nooit meer doen, hè? Je gaat nú je vrouw bellen! Facetimen met je vrouw! Exposen! Ik zeg het nog 1 keer lief. Nú, facetimen. Je pinpas!’ Ze slaan hem ‘de kanker’ als hij niet belt. ‘Daar krijg je toch kippenvel van? Wat vindt u zelf?’, vraagt de politierechter aan het viertal. ‘Schokkend’, zegt Dave (20). ‘Op een tweede filmpje zie je dat er wordt geschopt. Dat wordt ú verweten. Hebt u een schop gegeven?’, vraagt politierechter Donker. ‘Nee, ik heb mijn been uitgestrekt om zijn val te breken.’ ‘Hoe overtuigend vindt u dat?’, vraagt de rechter. Daves advocaat vindt het overtuigend. ‘Mijnheer voetbalt al jaren. Het is een soort reflex om zijn been uit te steken.’

Blazen

Het lijkt erop dat Dave en collega Pieter (21) op die 7e oktober vooral meeliepen (Pieter: ‘Ik had niets te doen’) en dat Mike en diens zwager Ricardo (28) de leiding hadden. Ricardo is actief op verschillende internetfora waarop vermeende pedo’s worden ‘ontmaskerd’. Maar uiteindelijk wijst het viertal toch de beschuldigende vinger naar de afwezige Bryan, die later voor de rechter mag verschijnen. ‘Wij zijn later aangekomen’, zegt Ricardo. Bryan zou Joost niet alleen hebben geslagen, hij zou ook de aanslag met de cobra hebben bedacht. Daarvoor staat het viertal trouwens niet voor de rechter. ‘Maar u was er allemaal wel bij’, merkt de officier van justitie op. Mike: ‘Om met zijn vrouw te praten. Ik had niet gedacht dat Bryan de voordeur eruit zou blazen.’ De rechter: ‘Bryan zegt dat hij die cobra van u had.’ Mike: ‘Ik ben erg tegen illegaal vuurwerk.’

Onderduiken

1 pedojager belt de vrouw van Joost (die niet opneemt) en gaat met beelden en geluidsfragmenten langs bij zijn werkgever. Ze belanden ook op een Facebookpagina. Na de cobra-aanslag wordt het viertal opgepakt. Ze verdwijnen 3 dagen in de politiecel. Politierechter Donker. ‘Die vrouw en de kinderen hadden er part noch deel aan. Hebt u zich gerealiseerd wat u die mensen aandeed? Die vrouw staat met naam en foto’s op Facebook. Ik heb uit de stukken begrepen dat ze moesten onderduiken.’ ‘We wilden een gesprek met die man voeren, ook over zijn vrouw, want ik ben erg voor haar. Zij is ook een slachtoffer’, reageert Ricardo. 

Gelokt

Officier van justitie Nanda Ros is ervan overtuigd dat het viertal Joost heeft bestolen, afgeperst en mishandeld en van zijn vrijheid heeft beroofd. En dat kan ze bewijzen ook. Niet Bryan, maar Ricardo en Mike hebben de plannen gemaakt om Joost te ‘ontmaskeren’ en hebben hem naar het duingebied gelokt met chats en een foto van een meisje. Ricardo heeft filmpjes van de confrontatie bij Kijkduin verspreid. De officier: ‘En iedereen wist dat daarbij geweld zou worden gebruikt. Dat dit ook de bedoeling was, blijkt uit de verklaring van de man die ze naar de duinen hadden gelokt. Ze hebben hem ingesloten en allemaal een bijdrage geleverd aan het geweld.’ Joost heeft zijn telefoon ook moeten afgeven. De officier: ‘Hij moest van iedereen zijn vrouw bellen. De heren wilden haar telefoonnummer hebben.’

Verwoesten

Pedojagen kan en mag niet, aldus officier Ros. ‘Je speelt niet voor eigen rechter, ook niet als het om kinderen gaat. En dat was hier helemaal niet aan de orde. De verdachten hebben iemand uitgelokt en besloten dat die man een pedo was die gestraft moest worden. Ze vonden kennelijk dat ze iemands leven mochten verwoesten. Ze hebben geen moment aan zijn kinderen en aan zijn vrouw gedacht’, aldus de officier van justitie. ‘De verdachten zeggen goede bedoelingen te hebben gehad; ik zie hier niets goeds in.’ Alle reden voor de officier om tegen alle 4 een gevangenisstraf van 3 maanden te eisen, waarvan 2 voorwaardelijk. Dave, Pieter en Mike zouden daarnaast een taakstraf van 180 uur moeten krijgen. Ricardo verdient 20 uur meer taakstraf voor het verspreiden van de filmpjes.

Nobel

‘Mijn cliënt had een nobel doel’, zegt de raadsman van Ricardo. ‘Een vader van 2 tieners had een afspraak met iemand van wie hij dacht dat het een minderjarig meisje was. Mijn cliënt wilde kinderen beschermen. Het ging erom de man te ‘exposen’ en om niets meer.’ Over het gebruik van geweld is nooit gesproken, zegt de advocaat van Pieter. ‘Er is geweld gebruikt, maar dat was een gemoedopwelling.’ Net als Pieter was Dave erbij betrokken zonder ‘er veel over te weten’, aldus zijn raadsvrouw. De heren worden op 1 hoop gegooid, vindt Mikes raadsvrouw. Mike had nooit de opzet om Joost te beroven of te mishandelen. ‘Hij was niet betrokken bij de voorbereidingen en heeft anderen niet aangespoord om geweld te gebruiken. Hij was er slechts bij. Het is vaste jurisprudentie van de Hoge Raad dat enkel het niet distantiëren en tot een groep behoren die geweld gebruikt niet voldoende is om tot een bewezenverklaring van medeplegen te komen.’

Libido

‘Ik heb de afgelopen dagen veel nagedacht en vandaag veel gehoord. Ik heb met verbazing op internet gezien wat er allemaal loos is op het gebied van pedojagen. Er wordt niets geverifieerd; er wordt gewoon gesteld. Oh, hij is een pedofiel. De manier waarop het slachtoffer zich op het internet heeft geuit, is te dwaas voor woorden, maar dat geeft u geen vrijbrief om hem een lesje te leren,’ besluit politierechter Donker de zitting. Het viertal heeft Joost simpelweg uitgelokt. ‘Ik hoop dat u uw libido zo onder controle hebt dat u zelf ook niet op zo’n uitnodiging ingaat.’

Schandelijk

Mike, Ricardo, Pieter en Dave hebben zich volgens politierechter Donker in de duinen ‘schandelijk gedragen’. De rechter: ‘Ik veroordeel u zonder uitzondering voor alle feiten. Wat mij altijd opvalt is dat de grote afwezige de schuld krijgt. Bryan is de grote boef. Maar mag ik u erop wijzen dat ú met z’n allen naar de duinen bent gegaan om die mijnheer een lesje te lezen? Ik zie daarom geen enkele reden om af te wijken van de eis van de officier.’ Dus voor alle 4 3 maanden gevangenisstraf, waarvan 2 voorwaardelijk, en een werkstraf van 180 uur. Ricardo krijgt die ook, ‘want u bent de enige die openheid van zaken heeft gegeven.’ De politierechter behandelt het verzoek tot schadevergoeding van Joost en zijn echtgenote niet. ‘Dat wordt een te grote belasting voor het strafgeding.’

Jurisprudentie

Tot slot heeft de politierechter een boodschap voor de 4 raadslieden in de zaal. ‘Er is vandaag veelvuldig verwezen naar de jurisprudentie en hoe de Hoge Raad over dingen denkt. Ik heb gestudeerd in Rotterdam en daar zeiden ze: je moet geen jurisprudentie lezen, je moet jurisprudentie maken. Als ik in strijd met de jurisprudentie heb gehandeld, dan zou ik willen zeggen: de Hoge Raad krijgt een herkansing.’

* Dit zijn niet hun echte namen.

Uitspraken